ออกมาแต่พูดอะไรไม่ออกจนได้แต่ถลึงตาจ้องกลับ
“อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิ ทำจิตใจให้ผ่อนคลายกันดีกว่านะ” เสียงคุ้นเคยทางด้านหลังข้า ช่วยให้บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่สลายราวถูกปัดเป่าด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์
เป็นใครไปได้ล่ะถ้าไม่ใช่พี่เพล
“คงจะเหนื่อยกันแล้วใช่ไหม นั่งจิบชาสักครู่เถอะ” พี่เพลกล่าวชวนก่อนจะเดินนำมาที่ห้องห้องหนึ่ง…ห้องนั้นถูกตกแต่งอย่างสวยหรูไม่ต่างจากโรงแรมห้าดาว ทั้งโคมไฟระย้าทำจากคริสตัลหรือพื้นพรมจากขนสัตว์ชั้นดี แต่สิ่งที่สะดุดตาสุดคือโต๊ะกลมกลางห้องที่มีบุคคลผู้หนึ่งจับจองที่นั่งอยู่
ใช่ จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่พี่ซัฟเฟอร์
ชายหนุ่มผมสีเพลิงที่กำลังก้มหน้าก้มตาเคี้ยวขนมหวานในมือโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น!
