“เอ่อ…หมายความว่าข้าต้องรับการทดสอบจากท่าน หากผ่านก็ต้องไปรับการทดสอบจากคนอื่นต่ออีกงั้นหรือ” ข้าถามซัฟเฟอรัสทันทีที่อ่านจบ ไม่ใช่ยากธรรมดาแล้ว อภิมหาแห่งความยากต่างหาก!
ซัฟเฟอรัสพยักหน้ารับก่อนจะเอ่ยกของการทดสอบด้วยเสียงราบเรียบแต่นุ่มเพราะ
“จงแยกตัวจริงของข้า นั่นคือบททดสอบ” เสียงประสานดังพร้อมกันจากทั้งสิบร่าง ที่บอกให้จดจำเขาเมื่อกี้ก็เพราะเหตุนี้เองเรอะ
ข้าตัดสินใจกระดึ๊บออกจากหลังเจ้าเสือเพื่อลองแตะร่างใกล้ที่สุด แต่มือกลับทะลุผ่านร่างนั้นไปราวอากาศธาตุ โดยที่ดวงตาสีเพลิงยังคงจับจ้องแทบไม่กะพริบ
ภาพลวงตา!
“อีกสองครั้ง”
คำพูดสั้นๆ บ่งบอกว่าข้ามีจำนวนจำกัดในการทำบททดสอบนี้
“ครั้งสุดท้าย”
ข้าปาดเหงื่อเมื่อเหลือโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ถ้าไม่ผ่านจะมีรอบแก้ตัวไหมนะ
“ไม่มีหรอก ถ้าสอบตก เจ้าจะถูกหัวหน้าสมาพันธ์ฆ่าทิ้งเพื่อให้ข้ามีนายใหม่ที่ได้เรื่องกว่าเจ้า”
สิ่งที่คิดมาตลอดทางถูกโฟรเซนย้ำเตือนด้วยรอยยิ้มคาดหวังสุดๆ เห็นแล้วก็มันเขี้ยวแมวตัวโต ข้าไม่ยอมตายที่นี่แล้วปล่อยหมอนี่ไปเสพสุขกับเจ้านายคนใหม่หรอกนะ จริงอยู่ว่าโฟรเซนไม่ได้ตั้งใจเลือกข้า แต่ข้าเองก็ไม่ได้ตั้งใจเลือกมันเหมือนกันนั่นแหละ
“ช่วยข้า ไม่งั้นข้าจะกลายเป็นวิญญาณหลอกหลอนเจ้าตลอดไป!”
“น่าสนใจ”
ข้าเหวอเมื่อ
