ันธุ์หนึ่งที่อาศัยอยู่บนภูเขาสูงซึ่งปกคลุมไปด้วยหิมะ
‘ภูตหิมะ (ยูกิอนนะ)’
แต่เผ่าพันธุ์นั้นหายสาบสูญพร้อมภาษาเฉพาะที่ไม่มีคนกล่าวถึงนานมากแล้ว อีกทั้งยังเป็นเพศหญิงทั้งหมดอีกด้วย เพราะพวกเธอมักจะล่อลวงมนุษย์ด้วยรูปลักษณ์งดงามให้หลงทางในภูเขาจนเสียชีวิตเพื่อสูบกินดวงวิญญาณเป็นอาหาร แต่คนคนนี้…เป็นผู้ชาย
แถมยังจิตใจดีถึงขนาดจ่ายเงินให้ด้วย
ฉะนั้นไม่ใช่เผ่าพันธุ์นั้นหรอก ไม่ใช่เด็ดขาดเลย!
‘ท่าดีทีเหลวชัดๆ ข้าละหมดคำจะพูด!’
“ช่างหัวเจ้าสิ! เอ่อ…ข้าพูดกับโฟรเซนอีกแล้วขอรับ แฮะๆ”
“ไม่เป็นไรหรอก ข้าพอรู้นิสัยไม่ดีของโฟรเซนคุงเหมือนกัน เอาเป็นว่ารีบเข้าไปในสมาพันธ์กันเถอะ ทุกคนกำลังรอเซอเซสคุงอยู่นะ”
โฟรเซนคุง เซอเซสคุง เรียกชื่อสนิทสนมขนาดนี้แล้วชื่อตัวเองล่ะ
เหมือนรู้ความคิด เพราะไม่ทันที่ข้าจะอ้าปากถาม ชายหนุ่มก็ชิงตอบตัดหน้าซะก่อน ตามติดๆ ด้วยสถานที่แปลกตาราวปราสาทผีสิง ด้วยรูปทรงสไตล์โกธิคสีดำสนิท แสงไฟสลัวลอดมาตามม่านสีดำ ตามด้วยเสียงอีกาที่เกาะทั่วหลังคา
ถ้าจำไม่ผิด เมื่อครู่หากไม่นับเจ้ารถไฟสายด่วนราตรีละก็ ข้าก็ไม่เห็นอะไรเลยนะ แล้วโผล่มาจากไหนเนี่ย
“ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวสินะ ข้าชื่อเพลโธรัส เรียกสั้นๆ ว่าพี่เพลก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จัก เซอเซเรซิสเซทัลคุง”
แ
