จบการย้อนความ
เล่าเสียนาน เอาเป็นว่าข้าโดนโฟรเซนลากมารายงานตัวเพื่อเป็นผู้ส่งสารคนใหม่ เพราะเสือเขี้ยวดาบดำรงอยู่ที่สมาพันธ์ส่งสารแห่งสามภพเท่านั้น เมื่อข้าทำพันธสัญญาไม่ว่าบังเอิญหรือตั้งใจ ข้าจะถูกนับรวมเป็นพนักงานทันที
ยามนี้ต้นแขนขวาของข้ามีตราพยัคฆ์ประทับ นั่นคือหลักฐานของการทำพันธสัญญาระหว่างข้ากับโฟรเซน เป็นจุดเชื่อมจิตที่ทำให้โฟรเซนอ่านใจข้าได้ และเป็นที่อยู่อาศัยของโฟรเซนในยามนี้ เนื่องด้วยการปรากฏกายนานๆ จะกินพลังเวทของเจ้านายจนเหือดแห้ง
จะว่าไปโฟรเซนก็ทั้งคร่าและช่วยชีวิตข้าจริงๆ เพราะการทำพันธสัญญาช่วยให้ร่างของผู้เป็นนายแข็งแรงสมบูรณ์ที่สุด ไม่ใช่พลังของโฟรเซน หากแต่เป็นผลพลอยได้จากตราพันธะต่างหาก แต่ข้าก็คงไม่ใกล้ตายขนาดนั้นหากเขาไม่ผลักข้าตกผาไปนะ อย่าลืม
‘ถึงแล้ว ลงก่อนจะตกรถซะ!’
เสียงโฟรเซนดังขึ้นในหัวของข้า ดังเสียจนข้าต้องหรี่ตาลงข้างหนึ่ง ก่อนจะก้าวลงจากรถด้วยท่าทางทุลักทุเล การเดินทางไปสู่สมาพันธ์ส่งสารแห่งสามภพยังอีกไกลนัก เพราะข้าต้องแวะเมืองนี้ก่อนตามคำบอก(กึ่งสั่ง)ของโฟรเซน
แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
หวังว่าความซวยของข้าจะไม่แผลงฤทธิ์จนไปไม่ถึงสมาพันธ์นะ!
