’ความรู้สึกช้าจริง ใช่ ข้าอ่านใจเจ้าได้ เพราะจิตของเจ้าเชื่อมกับข้าผ่านตราพันธสัญญา ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปเจ้าคือนายของข้า และข้าก็คือสัตว์เลี้ยงของเจ้า อืม…พูดแล้วไม่สบอารมณ์แฮะ’
แล้วจะพูดทำไมเล่า!
ข้าอดว่าในใจไม่ได้เมื่อเจ้าเสือทำหน้าไม่สบอารมณ์แถมยังถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย
’ก็เจ้าถามข้านี่’
ข้าเงียบเพราะคือความจริง ถึงแม้ว่าข้าจะถามในความคิดก็เถอะ
’ว่าแต่รายงานตัว…หมายความว่ายังไง’ ข้าขมวดคิ้วสงสัย รู้สึกเคืองไม่น้อยที่จู่ๆ ก็โดนอ่านใจโดยคนแปลกหน้า แม้เมื่อวานเพิ่งร่วมศึกดุเดือดมาด้วยกันก็เถอะ แล้วทำไม…ข้าถึงอ่านใจโฟรเซนบ้างไม่ได้ล่ะ
’หากไม่อยากโดนข้าอ่านใจก็ปิดกั้นจิตตัวเองซะ แต่ด้วยความสามารถระดับเจ้า…คาดว่าอีกนานกว่าจะทำได้ ตอนนี้คงต้องทำใจไปก่อน’
ชี้แจง ปลอบโยน หรือเหน็บแนมกันเนี่ยเจ้าเสือ!
‘ส่วนรายงานตัว…ก็คือการรายงานตัวเป็นผู้ส่งสารแห่งสามภพคนใหม่ยังไงล่ะ’
ข้าตะลึง แต่เจ้าเสือยิ้มเจ้าเล่ห์ เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆ ตรงมุมปากบ่งบอกว่าเขาคือเสือเขี้ยวดาบตนนั้นจริงๆ และทุกสิ่งที่ข้าประสบก็เกิดขึ้นจริง รวมถึงตำแหน่งงานสุดลึกลับด้วย
บ้าน่า ในที่สุดข้าก็มีโชคดีแล้วงั้นหรือ!?
