บทที่ 151 งานเลี้ยงปรมาจารย์เปื้อนโลหิต
ในขณะนี้ ใบหน้าของหลินถงปราศจากรอยยิ้มอันเป็นมิตรอีกต่อไป
แทนที่ด้วยใบหน้าดุร้ายน่าสะพรกลัว
ร่างกายของหลินถงค่อยๆ กลายเป็นมารพลังสีดำสนิทพวยพุ่งออกจากร่างของเขา
กลิ่นอายลึกล้ำและมืดมิดระเบิดออกจากตัวหลินถง
ภาพม้วนที่ลอยอยู่เหนือห้องโถงงานเลี้ยงปลดปล่อยเจตจำนงสังหารอันน่าสะพรกลัวยิ่งกว่าเดิม
“นั่นไม่ใช่หลินถง… เป็นมาร… ทุกคนระวัง!”
เมื่อหลินถงกลายร่างเป็นมาร ผู้คนในห้องโถงงานเลี้ยงเริ่มตระหนักถึงสถานการณ์
ห้องโถงงานเลี้ยงกลายเป็นนรกซูร่าในพริบตา
ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตและพลังอันเย็นเยียบ
เสียงร้องโหยหวนและครวญครางดังก้องไปทั่วทั้งห้องโถง
“เราไปกันเถอะ!”หวังฮ่าวเอ่ยกับโจวไป๋และคนอื่นๆ
เห็นชัดว่าตระกูลหลินถูกมารครอบงำแล้ว
ทุกคนพยักหน้า ก่อนพุ่งตัวออกไปด้านนอกด้วยความเร็วสูง
ในเวลาเดียวกัน นักรบหลายคนที่ยังไม่จมอยู่ในเจตจำนงหมัดที่แท้จริงเริ่มตื่นตัว พุ่งออกไปด้านนอกเช่นกัน
“โฮกกก!!!”
ทันใดนั้น มารหน้าตาดุร้ายจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบนอก
มารเหล่านี้พุ่งเข้าหาผู้คนในห้องโถงงานเลี้ยงราวไม่กลัวตาย
การต่อสู้ปะทุขึ้นทันที และภายใต้การกดขี่ของเจตจำนงหมัดที่แท้จริงจากภาพม้วน นักรบที่มาร่วมงานกลับเสียเปรียบทันที
หลายคนไม่สามารถใช้พลังของตนได้เต็มที่ เมื่อเผชิญหน้ากับมารอันน่าสะพรกลัว พวกเขาถูกกำจัดอย่างง่ายดาย
ห้องโถงงานเลี้ยงตกอยู่ในความโกลาหลของการ