ไปในตึกยุทธ
ไม่นาน หวังฮ่าวและกวนเฉิงก็มาถึงตึกยุทธ
ภายในตึกยุทธมีชายชราผมขาวหน้าตาเด็ก ดูเหมือนอ่อนแอราวกับจะล้มเพียงลมพัด
แต่กวนเฉิงกลับแสดงความเคารพอย่างยิ่งต่อเขา
หลังจากกวนเฉิงพูดคุยกับชายชราเสร็จ เขาก็ให้หวังฮ่าวตามหลี่ลาวเข้าไป
“เจ้าหนุ่ม พรสวรรค์ไม่เลว แต่จงจำไว้ว่าห้ามหยิ่งผยอง!” หลี่ลาวนำทางข้างหน้า พร้อมกล่าวสอนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ขอบคุณหลี่ลาวที่เตือน ฉันรู้แล้ว!” หวังฮ่าวตอบอย่างนอบน้อม
หลี่ลาวดูเหมือนจะพูดมากขึ้นเมื่ออายุมาก เขาคุยกับหวังฮ่าวหลายเรื่อง และหวังฮ่าวก็ตอบกลับอย่างสุภาพ
ครู่ต่อมา ทั้งสองก็มาถึงชั้นบนสุดของตึกยุทธ
วิชายุทธระดับเทวะทั้งหมดอยู่ที่ชั้นบนสุดของตึกยุทธ
หวังฮ่าวยังเห็นวิชายุทธระดับอื่นๆ มากมายระหว่างทาง
ชั้นบนสุดของตึกยุทธ
มีกลุ่มแสงสีทองส่องสว่างระยิบระยับ
กลิ่นอายลึกลับซับซ้อนไหลเวียนอยู่ในกลุ่มแสงนั้น
“เจ้าหนุ่ม กลุ่มแสงตรงกลางนั้นคือเคล็ดเทวะแห่งความโกลาหล!” หลี่ลาวกล่าวช้าๆ ด้วยสายตาอ่อนโยน
หวังฮ่าวจ้องกลุ่มแสงตรงกลางด้วยสายตาเฉียบคม
“หลี่ลาว ฉันต้องทำอย่างไร?” หวังฮ่าวสูดหายใจลึกแล้วถาม
หลี่ลาวยิ้ม “ยื่นมือเข้าไป!”
หวังฮ่าวยื่นมือขวาไปสัมผัสกลุ่มแสง
ทันทีที่มือสัมผัส ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่สมองของเขา
กลิ่นอายโกลาหลลึกลับห่อหุ้มสมองของเขา
ดวงดาวในจิตใจของเขาหลบหนีราวกับเจอสิ่งที่น่าสะพรกลัว
จากนั้น ข้อมูลลึกลับนั้นก่อตัวเป็นเมล็ดพันธุ์
