ยงไก่ดินหมาไม้
มารเผ่ารอบข้างมองการสังหารของมารลั่วด้วยความคลั่งไคล้ที่เพิ่มขึ้น
หลินเฉิงรู้สึกหนาวเย็นไปทั้งตัว มารลั่วที่ไปถึงขั้นนายพลมารแล้ว พลังของมันเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้เชียวหรือ
พลังที่น่าสะพรึงกลัวนี้ช่างเกินจริงเกินไป
แม้แต่ปรมาจารย์ขั้นหกก็ยังเทียบไม่ได้…
ตอนนี้คงต้องฝืนแล้ว หลินเฉิงกัดฟันแน่น
เดิมทีหลินเฉิงวางแผนจะรอให้ขอบเขตจิตวิญญาณถึงขั้นหยกขั้นสูงก่อน แล้วใช้โอกาสขั้นปรมาจารย์เพื่อก้าวสู่จิตขั้นวิญญาณในคราวเดียว
แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่น หากไม่ทะลวงขั้น คงต้องตายที่นี่
หลินเฉิงสูดหายใจลึก
พลังสายฟ้าในร่างกายหมุนเวียนถึงขีดสุด
ราวกับมีพลังมหาศาลกำลังรวมตัวในร่าง
ตันเถียนในร่างกายค่อย ๆ ละลาย กลายเป็นจวนหยวนสีทอง
หลินเฉิงหยิบยาหลายเม็ดที่เปล่งแสงแปลกตาจากแหวนมิติ กลืนลงไปทั้งหมด
ทันทีที่กลืนยา ความเร็วในการก่อตัวของจวนหยวนในร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างมาก
“ท่านมารลั่ว หลินเฉิงผู้นั้นกำลังจะก้าวขึ้นเป็นขั้นปรมาจารย์!” มารเถิงตะโกนเสียงแหลม พลังเลือดในร่างกายกลายเป็นของแข็ง
มารลั่วได้ยิน มองไปที่หลินเฉิงด้วยแววตาเยาะเย้ยเล็กน้อย
“ปล่อยให้เขาทำไป ข้าอยากเห็นว่าอัจฉริยะมนุษย์ผู้นี้มีอะไรพิเศษ!” มารลั่วโบกมือกล่าว
มารเถิงได้ยิน จ้องหลินเฉิงด้วยความโกรธ แต่หยุดรวมพลังเลือด
มารเผ่ารอบข้างก็หยุดโจมตี
พวกมันมองหลินเฉิงด้วยสายตายั่วยุ
ในสายตาของพวกมัน แม้หลินเฉิงจะไปถึวขั้นปรมาจารย์ ก็
