แรง โดยเฉพาะในพลังมารมายารอบด้าน
เทียบเท่าพลังสายฟ้าของหลินเฉิง
“หลินเฉิง ครั้งนี้เป็นสนามของเผ่ามารฉันจะดูว่าแกทนได้นานแค่ไหน!” มั่วเถิงตาแดง มองหลินเฉิงด้วยความคลั่ง
มั่วเถิงพูด มือไม่หยุด ทุกท่ามุ่งจุดตายของหลินเฉิง
หลินเฉิงตาเต็มไปด้วยสายฟ้า ไม่คิดว่ามั่วเถิงจะฟื้นจากบาดเจ็บเร็วขนาดนี้
ยิ่งพลังเหมือนเพิ่มขึ้นมาก
ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะกับเผ่ามารพลังสู้ของหลินเฉิงเหมือนถูกกดเล็กน้อย
หลินเฉิงปะทะมั่วเถิง หางตามองลึกเข้าไปในแกนกลาง
ลึกเข้าไปเหมือนมีเงามารน่าสะพรึง
รอบเงามารพื้นที่เหมือนแตกเป็นเสี่ยง ชิ้นส่วนที่แตกมีกลิ่นอายลึกล้ำ
พลังมารมายารอบด้านถูกเงามารกลืนช้าๆ
เงามารมีกลิ่นอายน่าสะพรึง เกือบทำให้ทุกอย่างรอบด้านหยุดนิ่ง
รอบเงามารมีผลึกหยวนกองพะเนิน ผลึกหยวนเหมือนจัดเป็นวงกลมแปลก
เมื่อกลิ่นอายลึกล้ำและพลังมารมายาไหลเข้า กลิ่นอายของเงามารยิ่งแข็งแกร่ง
พื้นที่เริ่มสั่นสะเทือน
ไม่นาน หลินเฉิงและมั่วเถิงหยุดสู้
พลังสายฟ้าและพลังเลือดของทั้งสองถูกเงามารลึกเข้าไปกลืนช้าๆ
“หลินเฉิง รอมั่วหลัวท่านทะลวงเป็นนายพลมารพวกสวะอย่างพวกแกต้องตายที่นี่!” มั่วเถิงไม่สนใจที่พลังเขาถูกกลืน แสดงสีหน้าตื่นเต้น
เงามารนั้นคือมั่วหลัว อัจฉริยะสูงสุดของเผ่ามารโบราณอันดับหนึ่งรายชื่ออัจฉริยะ
เขากำลังดูดซับพลังรอบด้าน เตรียมจวนหยวน ก้าวสู่ระดับนายพลมาร
หลินเฉิงมองเงามารลึกเข้าไป ตาเต็มไปด้วยความเกรงกลัว
มั่ว
