ๆ เข้าไปในป่ามารใจ
ยิ่งเข้าใกล้ป่ามารใจ หวังฮ่าวยิ่งรู้สึกถึงความกดดันที่แทรกซึมถึงวิญญาณ
อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการฆ่าฟันอันหนักหน่วง
【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ในร่างหวังฮ่าวเริ่มทำงานโดยไม่รู้ตัว
พลังจิตในสมองปกป้องหวังฮ่าวอย่างแน่นหนา
ที่นี่มันประหลาดจริง ๆ หวังฮ่าวพึมพำในใจ
หญ้ารอบ ๆ มีกลิ่นอายสีดำเข้มพันรอบ ราวกับมีพลังสะกดวิญญาณ
ที่ขอบป่ามารใจ มีนักรบคนอื่น ๆ ฝึกจิตใจของตน
แต่ก้าวของพวกเขาช้ากว่าหวังฮ่าวมาก
ราวกับทุกก้าวต้องแบกรับความเจ็บปวดมหาศาล
ขณะที่หวังฮ่าวเดินไปยังทางเข้า ยังได้ยินเสียงสะอื้นและครวญครางจากข้าง ๆ
ป่ามารใจมีกลิ่นอายสีดำเข้มพวยพุ่งออกมาไม่หยุด
หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนหลงเข้าไปในหมอกควัน
ทุกอย่างรอบตัวมืดมิดลง
หวังฮ่าวระวังตัว เขาเคยหาข้อมูลเกี่ยวกับป่ามารใจมาแล้ว
ดอกมารมายาในป่ามารใจจะปล่อยปราณมารมายาออกมา ซึ่งสามารถลวงจิตของนักรบได้อย่างรุนแรง
หลายคนหลงอยู่ในภาพลวงตาก่อนถึงทางเข้า เพราะถูกปราณมารมายากระทบ
นักรบรอบ ๆ ส่วนใหญ่จมอยู่ในภาพลวงตา
เมื่อปราณมารมายาฟุ้งกระจาย หวังฮ่าวเริ่มลืมว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ทำอะไร
“พี่ รู้สึกเหนื่อยแล้วใช่ไหม พักสักหน่อยไหม!” เสียงใสดังขึ้นข้างหูหวังฮ่าว
หวังฮ่าวค่อย ๆ ลืมตา เห็นสาวน้อยหน้าตาสะสวยปรากฏต่อหน้า
รอบตัวเป็นห้องที่หวังฮ่าวคุ้นเคย
นี่บ้านฉัน? หวังฮ่าวมองรอบ ๆ การตกแต่งที่คุ้นเคย เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้มานาน
สาวน้อยนั่งข้าง ๆ
