ินเยวี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง ไม่แน่ใจ “เอ่อ… อาจจะ…”
…
ไม่นาน หวังฮ่าวมาถึงทางเข้าป่ามารใจ
ทางเข้ามีปราณมารมายาลอยออกมาไม่หยุด ป่าทั้งผืนดูมืดมิดน่าสะพรึงกลัว
ราวกับถูกหมอกปกคลุม มีเสียงลมพัดทรายดังเป็นระยะ
ด้านหลังหวังฮ่าว มีนักรบหลายคนยืนนิ่งด้วยสีหน้าต่าง ๆ ไม่สามารถก้าวต่อได้
“เฮ้อ!!!”
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก ความกดดันจากป่ามารใจทำให้พลังจิตของหวังฮ่าวตื่นตัวอย่างมาก
