บทที่ 111 วิชายุทธระดับ B “เคล็ดโจมตีฟ้าสายฟ้า”
เสียงของหวังฮ่าวดังก้องในแดนร้าง
จากนั้น ด้วยสายตาตื่นกลัวของนักรบตาเดี่ยว หวังฮ่าวส่งเขาลงนรก
สี่หัวเรียงกันอย่างเรียบร้อยในแดนร้าง
ครอบครัวต้องอยู่ด้วยกันให้ครบ สบายใจแล้ว…
หวังฮ่าวมองสี่หัวตรงหน้า พึมพำในใจ
ต่อไปต้องไม่ประมาทแบบนี้อีก หวังฮ่าวสูดหายใจลึก
ใช้สี่ปรมาจารย์ฝึกวิชายุทธ หวังฮ่าวนี่มันอัจฉริยะชัด ๆ…
โชคดีที่พวกนี้ยังอยากจับหวังฮ่าวเป็น มิฉะนั้นถ้าสู้จริงจัง หวังฮ่าวอาจตายไปแล้ว
หวังฮ่าวเก็บของที่ได้จากพวกมัน พร้อมทบทวนข้อผิดพลาด
เมื่อกี้ไม่ควรสู้ยืดเยื้อ ควรเล่นงานพวกมันแบบตีแล้วหนี ด้วยก้าวเงามารระดับเทวะ พวกมันตามหวังฮ่าวไม่ทันแน่
หวังฮ่าวเหลิงเกินไป คิดว่ามีวิชายุทธระดับเทวะแล้วจะบดขยี้ทุกคนได้
ปรมาจารย์… ปรมาจารย์…
ยังยากอยู่…
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวเก็บของจากพวกมันเสร็จ
บนร่างพวกมันมีผลึกหยวนไม่น้อย เป็นผลึกหยวนชั้นกลาง และมีสมบัติฟ้าดินอื่น ๆ อีกมากมาย
รวมกับที่หวังฮ่าวมีอยู่ ผลึกหยวนชั้นกลางของหวังฮ่าวตอนนี้เกิน 2,000 ชิ้นแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น หวังฮ่าวยังพบคัมภีร์วิชายุทธในตัวนักรบตาเดี่ยว
[เคล็ดโจมตีฟ้าสายฟ้า: วิชายุทธระดับ B ใช้พลังหยวนรวมเป็นพลังสายฟ้า โจมตีในวงกว้างด้วยพลังมหาศาล!]
นี่คงเป็นวิชายุทธที่เขาใช้เมื่อครู่
หวังฮ่าวมองคัมภีร์วิชายุทธระดับ B ในมือ ความหงุดหงิดในใจลดลง
ได้วิชายุทธระดับ B เพิ่มอีกเล่ม ไม่เลว
จา