ก!!!
สายตาหวังฮ่าวฉายแววเย็นชา จัดการให้เร็วก็จบเร็ว…
จากนั้น หวังฮ่าวส่งที่อยู่ให้เย่หยุน
เป็นหุบเขาเงียบสงบที่ขอบสมรภูมิสัตว์อสูรและมาร
เดี๋ยวนะ หมอนี่จะมียอดปรมาจารย์คุ้มกันหรือเปล่า?
หวังฮ่าวนึกขึ้นมาได้ พ่อมันเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ แม่เป็นยอดปรมาจารย์ ถ้ามันพาคนมาด้วย หวังฮ่าวคงสู้ไม่ได้
แค่จัดการปรมาจารย์ขั้นเก้าสี่คน หวังฮ่าวก็แทบไม่ไหวแล้ว
ดูสถานการณ์ก่อน ส่งเงาของหวังฮ่าวไปสอดแนมรอบ ๆ มันก่อน หวังฮ่าวจะไปซุ่มในหุบเขานั้น
ถ้าสู้ไม่ได้ก็ถอนตัว ถ้าสู้ได้ก็จัดการมัน…
หวังฮ่าวตัดสินใจในใจ
ฆ่าได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็หนี…
จากนั้น หวังฮ่าวพุ่งไปยังหุบเขาเงียบสงบนั้น
เงาของหวังฮ่าวรอเย่หยุนอยู่ที่ทางเข้าสมรภูมิ
เมื่อพลังของหวังฮ่าวทะลวง ขอบเขตการเคลื่อนไหวของเงาก็เพิ่มขึ้น
ก่อนหน้านี้มันเคลื่อนไหวได้ในรัศมี 10 กิโลเมตร ตอนนี้เพิ่มเป็น 30 กิโลเมตร
เงาของหวังฮ่าวยังเก็บโสมไฟให้หวังฮ่าวด้วย ในเวลาไม่ถึงวัน เก็บได้ 5 ดอกแล้ว
แปลว่าเงาของหวังฮ่าวแค่ไปวนอยู่ในที่ตั้งของเผ่ามารไฟ ก็สร้างทรัพย์สมบัติให้หวังฮ่าวได้มหาศาล
ถ้าเงาฝึกวิชายุทธได้ก็ดี หวังฮ่าวมองเงาที่พุ่งไปอย่างเร็ว พึมพำในใจ
…
