ต็มไปด้วยเสียงการรบ
พลังหยวนหลากสีสันสว่างวาบในแดนร้าง
ยิ่งสู้ กลุ่มนักรบยิ่งหวั่นใจ หมอนี่มันยากเกินไป
ท่วงท่าคล่องแคล่วและการโจมตีอันแข็งแกร่ง
หากพี่หน้ากากไม่ลอยตัวได้ พวกเขาคงคิดว่ากำลังสู้กับปรมาจารย์ นี่มันเกินจริงไปแล้ว
ถึงแม้พวกเขาจะเป็นแค่ปรมาจารย์ขั้นเก้า แต่การประสานงานของพวกเขาชำนาญยิ่ง
แม้แต่ปรมาจารย์ขั้นแปดบางคน พวกเขายังไม่ลำบากขนาดนี้
นักรบตาเดี่ยวเห็นหวังฮ่าวเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
ช่างมัน ใช้วิชายุทธนั้นละกัน เขาคิดในใจ จากนั้นรวมพลังหยวนเป็นพลังสายฟ้า
พลังสายฟ้าในมือของนักรบตาเดี่ยว ทำให้อากาศรอบ ๆ เดือดพล่าน
จากนั้น เขาปล่อยวิชายุทธครอบคลุมทั่วแดนร้าง…