ารซาน
“ปกป้อง! ปกป้องฉัน!” มารซานเห็นลู่เจี๋ยใกล้ ไม่สนความเจ็บ ตะโกน
มารที่สู้กับคนหอพายุลมถอนตัว ล้อมมารซาน
“ตูม ตูม ตูม!!!”
เปลวเพลิงลู่เจี๋ยพุ่ง อากาศร้อนระอุ
มารซานตาเย็น มารกลิ่นห่อแผลแขน
มารรอบตัวสร้างโล่มารกลิ่น
โล่ปกป้องมารซาน
“ไปช่วยเหยาเฟิง ฆ่าไอ้นั่น!” มารซานสั่ง
มารซานอยากจับคนตัดมือมันทรมาน ลู่เจี๋ยค่อยจัดการ…
มารพุ่งไปหาหวังฮ่าว
หวังฮ่าวใช้【เคล็ดดาบเก้าชั้น】 ระดับสมบูรณ์ การโจมตีรุนแรง
เหยาเฟิงจากสบาย ๆ กลายเป็นเคร่งเครียด
การโจมตีหวังฮ่าวดุดัน
เมื่อครู่เผลอ ถูกโจมตีเฉี่ยว รู้สึกหนาวถึงใจ
ราวกับวิญญาณจะแข็ง
ถ้าไม่เร็ว หวังฮ่าวฆ่าไปแล้ว
นี่มันตัวประหลาดจากไหน เหยาเฟิงรู้สึกเหมือนเต้นบนคมมีด
พลาดนิดเดียว ถูกหวังฮ่าวทำลาย
การโจมตีเหยาเฟิงใส่หวังฮ่าวไร้ผล
หวังฮ่าวพลาดได้นับไม่ถ้วน แต่เหยาเฟิงพลาดครั้งเดียวคือตาย
ความรู้สึกแย่มาก…
หวังฮ่าวยิ่งสู้ยิ่งคล่อง 【ก้าวเงามาร】ลื่นไหล
เหยาเฟิงพลังธรรมดา แต่เร็วสุดยอด
【ก้าวเงามาร】ระดับสมบูรณ์ ยังตามทันแค่เฉียดฉิว
แต่แกหนีไม่นาน หวังฮ่าวใช้พลังหยวนสุดขีด ไล่ตาม
มารที่อยากช่วยเหยาเฟิงมองหน้ากัน ทั้งคู่เร็วเกิน เข้าไปไม่ได้
มารซานหน้าบูด
“เหยาเฟิง แกทำอะไร ฆ่ามนุษย์ตัวเดียวไม่ได้?” มารซานด่าทอ
นักรบอื่นสู้มาร ไม่สนการต่อสู้ทั้งคู่
เหยาเ
