บทที่ 94 ชิงดอกวิญญาณสวรรค์
ลู่เจี๋ยรู้สึกกังวล ทำไมฉู่เมิ่งเหยายังไม่มา ดอกวิญญาณสวรรค์บานแล้ว
“พี่เจี๋ย รอไม่ได้แล้ว!” ชายหนุ่มข้างลู่เจี๋ยเร่ง
มารซานมองดอกวิญญาณสวรรค์ที่สีสันสดใสขึ้น ตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
กลิ่นคาวเลือดและความฆ่าในอากาศยิ่งเข้มข้น
ลู่เจี๋ยตาแววเด็ดเดี่ยว “จัดการมารพวกนี้ให้หมด!”
คำสั่งตก นักรบรอบตัวระเบิดพลังหยวน
กลุ่มคนพุ่งเข้าใส่
มารซานยิ้มเยาะ สั่งมารใต้บังคับบัญชาโจมตี
“น้องชาย ถอยออกมาก่อน พวกนี้โหดเกินwx!” ลีฮุ่ยบอกหวังฮ่าว
หวังฮ่าวกระพริบตา หมอนี่มาดูความสนุกจริง ๆ หรือ?
“เราไม่ช่วยเหรอ?” หวังฮ่าวมองการต่อสู้ที่ดุเดือด ถาม
“น้องชาย ไม่ใช่ว่าจะดูถูก การต่อสู้ระดับนี้เราเข้าไปไม่ได้ ต่อให้ช่วยฆ่ามาร หอลมพายุจะแบ่งของให้เราหรือ?” ลีฮุ่ยพูด สีหน้าซับซ้อน
นักรบขอบที่ราบที่ดูอยู่พยักหน้าเห็นด้วย
หวังฮ่าวเงียบ มองการต่อสู้
บางทีฉันชิงดอกวิญญาณสวรรค์ได้… หวังฮ่าวคิด
การต่อสู้ดุเดือด
ลู่เจี๋ยนําคนหอพายุลมสู้กับมารซานและมาร
ที่ราบเต็มไปด้วยเลือดและศพ
เปลวเพลิงจากลู่เจี๋ยพุ่งออก คลื่นความร้อนแผ่ออก
มารร้องโหยหวนในเปลวเพลิง
มารซานไม่กลัว มารกลิ่นอายเข้มข้น ทุกการโจมตีรุนแรง
“ฮ่า ลู่เจี๋ย กองหนุนแกไม่มาแล้ว!” มารซานตะโกน ใช้มารกลิ่นโจมตีนักรบ
ลู่เจี๋ยใจเต้น ไม่แปลกที่รอนาน