วังฮ่าวทำได้ยังไง…”
“พวกเขาเปิดระบบกดพลัง ตอนนี้ต่อสู้ในขั้นเดียวกัน…”
“ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง แต่หวังฮ่าวนี่โหดเกิน ถึงจางเหวินเทาจะกดขั้น ระดับวิชายุทธก็กดไม่ได้…”
“หวังฮ่าว… นี่คืออัจฉริยะสุดยอด? น่ากลัวเกิน…”
ฉากในลานประลองสร้างความตื่นตะลึงให้กับนักเรียนมหาวิทยาลัยตี้หวู่
เดิมคิดว่าพรสวรรค์ของหวังฮ่าวเป็นแค่คำคุยโว แต่ที่ไหนได้ แข็งแกร่งจริง
หลานหลิงมองการต่อสู้บนลาน ตกตะลึง หวังฮ่าวเก่งขนาดนี้?
บนลานประลอง หวังฮ่าวยิ้มบาง ๆ แสงยามเย็นสาดส่องใบหน้า หลานหลิงใจเต้นแรง
หวังฮ่าวนี่… ดูดี… บ้าเอ๊ย คิดอะไร หลานหลิงจิกผมตัวเองอย่างโมโห…
เพื่อนชั้นเทวะยุทธมองด้วยสีหน้าเข้าใจ ราวกับรู้ผลลัพธ์แล้ว
“นายจะนอนรอให้ผมจ่ายค่าตอบแทนงั้นเหรอ? แค่นี้?” หวังฮ่าวพูดอย่างดูถูก
คำพูดของหวังฮ่าวทำให้จางเหวินเทาเดือด ไอ้นี่กล้าพูดกับผมแบบนี้ ไม่กลัวตายหรือไง
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!!!”
จางเหวินเทาไม่สนความหนาวในร่าง พุ่งไปหาหวังฮ่าวอีกครั้ง
เพื่อน ๆ ใต้ลานระเบิดเสียง
“แค่นี้? หวังฮ่าวหยิ่งเกิน อยากขึ้นไปตบนายจริงๆ…”
ขณะที่ใต้ลานยังคงถกเถียงกัน จางเหวินเทาพุ่งขึ้นไปอีก
พลังหยวนในร่างเขาทำงานถึงขีดสุด
บนอากาศมีเสียงระเบิด
หวังฮ่าวหน้าไม่เปลี่ยน สายตาเหมือนมองทะลุทุกอย่าง
“ตูม ตูม ตูม!!!”
เมื่อจางเหวินเ
