ือดซึมที่มุมปาก
ทำไม… พี่ชายที่เป็นอัจฉริยะชั้นนำของชั้นเทวะยุทธถึงสู้หวังฮ่าวไม่ได้… หลานหลิงตาเต็มไปด้วยความสับสน
ปลดการกดขั้น? คำพูดจางเหวินเทาดังถึงหูหลานหลิง เขาตาโตด้วยความไม่อยากเชื่อ
นี่คือคำพูดของพี่ชายที่หยิ่งผยองของเขา? ร่างหลานหลิงสั่น ความห่างชั้นระหว่างเขากับหวังฮ่าวมากขนาดนี้?
แม้แต่พี่ชายที่เขาเคารพ ต่อหน้าหวังฮ่าวก็ได้แค่นี้…
เพื่อนคนอื่น ๆ ระเบิดเสียง
นั่นคือจางเหวินเทา อัจฉริยะชื่อดังของชั้นเทวะยุทธ กล้าขอแบบนี้…
ไม่กดขั้นแล้วสู้กับหวังฮ่าว ถูกตีขนาดนี้ยังกล้ามีหน้ามาขอ…
หลายคนเลิกเชียร์จางเหวินเทา หันมาเชียร์หวังฮ่าว
จางเหวินเทานี่ไร้มารยาทเกิน ไร้ยางอาย…
“เฮียเทาตาแดงแล้ว…” เฉินโซ่วกล่าวข้าง ๆ
ซูจิ่งมองสถานการณ์บนลาน สีหน้าซับซ้อน พยักหน้า
กล้าขออะไรไร้ยางอายแบบนี้ ถ้าไม่ตาแดงแล้วจะอะไร…
“หวังฮ่าวคงไม่ยอม ปลดการกดขั้น นักรบหลังกำเนิดสู้กับนักรบก่อนกำเนิด ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเหรอ?” อู๋หยานกล่าว
เพื่อนชั้นเทวะยุทธคนอื่นพยักหน้า ถ้าหวังฮ่าวไม่เสียสติ คงไม่ยอม
“หน้าเฮียเทาคงเสียหมด…” ซูจิ่งถอนหายใจ
ต่อหน้าคนมากมาย ถูกหวังฮ่าวตีเหมือนตีหมา สบาย ๆหลายครั้ง…
จางเหวินเทาจ้องหวังฮ่าว ดวงตาเหมือนจะกลืนกินเขา!
หวังฮ่าวสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง การกดขั้นไม่ใช่กดขั้นของเขาด้วยหรือ
