่คงไม่ใช่เศรษฐีสุดยอด
โทรถามดีกว่า หวังฮ่าวคิด
ของนี้มีค่ามาก ถือไว้ร้อนมือ
หวังฮ่าวโทรหาหลินจื่อเยียน
“พี่หวังฮ่าว ในที่สุดก็ติดต่อผม ฮือ ๆ ดีใจมาก…” เมื่อสายต่อ หลินจื่อเยียนตื่นเต้น
“ของที่นายส่งมา ผมได้รับแล้ว!” หวังฮ่าวกล่าวตรง ๆ
“ฮิ ๆ ได้รับแล้วดีใจไหม พี่หวังฮ่าวชอบไหม?” เสียงใสราวระฆังของหลินจื่อเยียนดังขึ้น
หวังฮ่าวยิ้มขม “นายรู้ไหมว่านั่นคืออะไร?”
อีกด้านของโทรศัพท์ หลินจื่อเยียนยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ไม่รู้ ผมเก็บได้ข้างถนน เห็นเหมือนของฝึกยุทธ เลยส่งให้พี่!”
หวังฮ่าวกระตุกมุมปาก เก็บข้างถนน คนสวยโชคดีขนาดนี้เลย?
ใครโชคร้าย ทำของแบบนี้หล่น
“ของนั้นสำคัญกับผมมาก ขอบคุณ!” หวังฮ่าวสูดหายใจลึก กล่าวอย่างจริงจัง
…
