บทที่ 77 ฝ่าด่าน! ขั้นก่อนกำเนิดชั้นสี่
**หลังจากนี้เปลี่ยนคำว่า พลังเย็นเก้าคุ้ง เป็น เคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บ**
“ท่านประมุข เสี่ยวเฝิงทำงานรอบคอบมาโดยตลอด ขอให้เขาได้โอกาสอีกครั้งเถิด!” ขณะนั้น ชายชราข้างประมุขหออาซูร่าลืมตาขึ้น
“ขอร้องท่านประมุข… ไว้ชีวิต… ขอไว้ชีวิต… ผมจะ… รีบหาตัวคนร้ายที่ทำลายหอสาขาให้เจอโดยเร็ว!” ชายหนุ่มดิ้นรน กล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
หมอกดำไร้ขอบเขตยังคงพันรอบตัวเขา เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอันไม่มีที่สิ้นสุด
ความรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น คงเป็นแบบนี้
“ในเมื่อผู้อาวุโสใหญ่ขอร้อง ผมจะให้โอกาสนายอีกครั้ง!” ประมุขหออาซูร่ากล่าวเย็นชา
เมื่อประมุขพูดจบ หมอกดำบนตัวชายหนุ่มค่อย ๆ จางหาย
ร่างเขากระตุกไม่หยุด ราวกับยังไม่หายจากความเจ็บปวด
ครู่ต่อมา เขาหยุดกระตุก มองประมุขหออาซูร่าด้วยความหวาดกลัว
“ขอบคุณท่านประมุข ขอบคุณผู้อาวุโสใหญ่…” เขาโขกศีรษะกับพื้น หน้าผากเต็มไปด้วยเลือด
“เฝิงหง ผมเตือนนาย อย่าเอาคำพูดหลอก ๆ มาหลอกผมอีก ผมดูที่ผลลัพธ์เท่านั้น เข้าใจไหม?” ประมุขหออาซูร่ามองเขาด้วยสายตาเย็นเยือก
ชายหนุ่มยังคงโขกศีรษะ ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัว “เข้าใจ ขอบคุณท่านประมุขที่ไว้ชีวิต ผมไม่กล้าทำอีก…”
“ไปได้แล้ว!” ประมุขหออาซูร่ากล่าวต่อ
