บทที่ 72 ยังมีใครอีก
หวังฮ่าวมองซูจิ่งที่เปล่งแสงทอง ตาเริ่มจริงจัง
หวังว่าซูจิ่งจะมีของดีบ้าง
ซูจิ่งพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวด้วยความเร็ว
อากาศเกิดคลื่นพลังหยวนสีทอง
“ปัง!!!”
ชั่วพริบตา ซูจิ่งเข้าใกล้หวังฮ่าว
เขารวบฝ่ามือเป็นหมัด ซัดไปที่หวังฮ่าวเต็มแรง
พลังจิตของหวังฮ่าวแข็งแกร่ง ตรวจจับวิถีโจมตีของซูจิ่งได้ง่าย ๆ
แต่หวังฮ่าวไม่หลบ
เขายกหมัดสวนออกไป พลังหยวนสีเขียวอ่อนพุ่งออกด้วยพลังมหาศาล
“ปัง!!!”
หมัดทั้งสองปะทะกัน เสียงระเบิดดังสนั่น
ซูจิ่งถูกหมัดหวังฮ่าวผลักถอยหลังทันที
“ฉี๊!!!”
ซูจิ่งยันเท้าลงพื้น ถอยไปไกล พื้นปรากฏรอยขูดชัดเจน
หมัดที่ปะทะหวังฮ่าวแดงก่ำ ร่างซูจิ่งสั่น หวังฮ่าวผลักเขาถอย แถมพลังโจมตี… เหลวไหลเกินไป
เขาฝึกวิชาหลอมกายด้วยหรือ?
เพื่อนข้างสนามตาโต
“หวังฮ่าวนี่เจ๋ง ซูจิ่งมีพรสวรรค์ด้านพลัง แถมฝึกวิชาหลอมกายระดับ C…”
“เหลวไหลเกิน ไอ้นี่อายุแค่ 16 จริงเหรอ ขนาดซูจิ่งยังถูกกดไว้… ฉันกลัวว่า ซูจิ่งจะแพ้…”
“ซี้ด… นี่คืออัจฉริยะสุดยอด? น่าสะพรึงกลัว… หรือเราเป็นขยะจริง ๆ…”
“ใจเย็น ยังเพิ่งเริ่ม ต้องเชื่อซูจิ่ง…”
“ซูจิ่ง สู้! ต้องซัดหวังฮ่าวให้ร่วง!”
…
เพื่อนเชียร์ซูจิ่ง
ฉินหมิงตื่นเต้น หวังฮ่าวจะชนะซูจิ่งจริง ๆ?
ยอดปรมาจารย์หลินตาหรี่ ในฐานะอาจารย์ชั้นเทวะยุทธ เขารู้ความสามารถของทุกคนดี
ถึงซูจิ่