บทที่ 71 เพื่อเกียรติของชั้นเทวะยุทธ
ทุกคนในห้องหันมองไปยังนักเรียนคนหนึ่งที่มุมห้อง
ชายหนุ่มในเสื้อยืดสีดำ ใบหน้าขาวสะอาด ดูขี้เกียจเล็กน้อย เขาคือซูจิ่ง
ซูจิ่งเข้าเรียนชั้นเทวะยุทธเมื่อปีก่อน และเป็นอัจฉริยะระดับสูงเช่นกัน
ซูจิ่งเม้มปาก ถึงเขาจะไม่พอใจที่หวังฮ่าวหยิ่งผยอง แต่เขาไม่ใช่วัยรุ่นใจร้อนที่จะหลงกลคำยั่วสองสามประโยค
“เราเป็นเพื่อนร่วมชั้น ต้องรักกัน จะตีกันทำไม หวังฮ่าวอยากพูดอะไรก็ปล่อยเขาไป!” ซูจิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ไม่มีอารมณ์
ถึงเขาจะมั่นใจว่าจัดการหวังฮ่าวได้ แต่ถ้าเด็กนี่มีไพ่เด็ดซ่อนอยู่ล่ะ
ถ้าพลาดท่าเสียที เขาจะไม่กลายเป็นตัวตลกเหมือนฉินหมิงเหรอ…
เพื่อนร่วมชั้นได้ยินคำพูดของซูจิ่ง ต่างไม่พอใจ แต่ถ้าซูจิ่งไม่ยอม พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้
“ซูจิ่ง ฉันมีรูปถุงน่องดำลิมิเต็ดของหลินซือหาน ดาวมหาวิทยาลัยตี้หวู่ ถ้าคุณจัดการหวังฮ่าวได้ ฉันยินดีให้รูปนั้น!” เฉินโซ่ว เพื่อนร่างท้วนข้าง ๆ พูดขึ้น
ซูจิ่งตาเป็นประกาย รูปถุงน่องดำของหลินซือหาน?
ของดีขนาดนี้ เฉินโซ่วมีแต่ไม่แบ่งปัน… น่าโมโหจริง ๆ…
หลินซือหานคือดาวคณะอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยตี้หวู่ สวยราวนางในฝันของนักเรียนหลายคน…
แน่นอนว่าซูจิ่งก็หลงใหลในตัวเธอ
เมื่อมีของดีขนาดนี้ ลองสู้สักตั้ง!
เพื่อนร่วมชั้นมองเฉินโ
