บทที่ 69 ปะทะฉินหมิง
กินเมล็ดแตงโมอยู่ดี ๆ ก็มาด่าฉัน นี่มันบ้าไปแล้ว… นักเรียนหลายคนตัวสั่นด้วยความโกรธ
คนในชั้นเทวะล้วนเป็นสุดยอดอัจฉริยะ ปกติใครเจอก็ปฏิบัติด้วยความเคารพ
แม้แต่ครูในมหาวิทยาลัยตี้หวู่ก็ไม่กล้าดุด่าพวกเขา
หวังฮ่าวกล้าด่าพวกเขาเป็นขยะ?
“นาย… นาย…” ฉินหมิงชี้หวังฮ่าว ร่างสั่นสะท้าน
นักเรียนรอบ ๆ มองหวังฮ่าวด้วยความโกรธ ถ้าไม่ใช่ในห้องเรียน พวกนี้คงรุมซ้อมหวังฮ่าวไปแล้ว
“นายอะไรนาย… ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง? ฉันบอกว่าพวกนายเป็นขยะ เข้าใจไหม?” หวังฮ่าวมองฉินหมิงด้วยความรังเกียจ
ฉันเป็นพ่อนายรึไง หลับในคาบก็กล้ามาจัดการ… อาจารย์หลินยังไม่ว่าอะไร นายมีปัญหา ทำตัวเป็นใหญ่ในมหาวิทยาลัยตี้หวู๋?
“หวังฮ่าว ดูท่าต้องให้นายเห็นความร้ายกาจของฉัน!” พลังหยวนในร่างฉินหมิงระเบิด คลื่นพลังพัดรอบตัว
“ฉินหมิง จัดการมันให้หนัก กล้าด่าพวกเราเป็นขยะ…”
“ให้มันเห็นความร้ายกาจของขยะ… เอ๊ย… ความร้ายกาจของชั้นเทวะ…”
“ต้องตีจนมันใช้ชีวิตไม่ได้ กล้าดูถูกเรา สุดยอด…”
“ตีหน้ามันแรง ๆ… อย่าให้ฉันได้ยินเสียงมันอีก…”
“%…¥¥…”
…
นักเรียนรอบ ๆ โกรธจัด ล้อเล่นเหรอ ชั้นเทวะนายจะมาดูถูก ต้องสั่งสอน…
หวังฮ่าวมองฉินหมิง ปากเบะ โดนเยาะเย้ยไม่กี่คำก็ทนไม่ได้ อัจฉริยะชั้นเทวะ?
ดูท่าต้องให้กบในบ่อเห็น อะไรคืออ