นักรบก่อนกำเนิดระดับสาม ขอประลองกับนักรบหลังกำเนิด ไม่อายคนอื่นรึไง!” อาจารย์หลินขมวดคิ้ว
ฉินหมิงนี่ทำอะไร ทำไมต้องจ้องหวังฮ่าว…
“อาจารย์หลิน ผมยอมลดขั้นพลังให้เท่าหวังฮ่าว ขออาจารย์อนุญาต!” ฉินหมิงกัดฟันต่อ
คำพูดฉินหมิงทำให้นักเรียนตาเป็นประกาย ใช่ ลดขั้นพลังให้เท่ากัน
แบบนี้ไม่นับว่าข่มเหง…
ฉินหมิงอาจไม่ใช่สุดยอดในชั้นเทวะ แต่ประสบการณ์ต่อสู้ หวังฮ่าวเทียบไม่ได้…
อาจารย์หลินมองทั้งคู่ หวังฮ่าวถึงจะมีวิชายุทธเทพ แต่ขั้นพลังไม่พอ วิชายุทธเทพระดับต่ำคู่หนึ่ง ไม่ได้เปรียบ…
ฉินหมิงอาจไม่ใช่อัจฉริยะสุดยอด แต่ความดุดัน…
ช่างมัน ให้หวังฮ่าวได้บทเรียน ลบคมเขาก็ดี
“หวังฮ่าว ฉินหมิงขอประลองในขั้นเดียวกัน นายมีปัญหาไหม?” อาจารย์หลินถามหวังฮ่าว
นักเรียนรอบ ๆ มองหวังฮ่าวอย่างข่มขู่
ราวกับบอกว่า ถ้าไม่กล้ารับ หลังเลิกเรียนอย่าไปไหน…
ฉินหมิงจ้องหวังฮ่าว เมื่อกี้ไม่ตะโกนสนุกเหรอ? กล้ามั้ยล่ะ
หวังฮ่าวทำท่ายากลำบาก
“หวังฮ่าว เราได้ยินชื่อนายมานาน อยากเห็นพรสวรรค์สุดยอดของนาย รับคำท้าเถอะ…”
“ใช่ ใช่ นายมีวิชายุทธเทพคู่ จัดการฉินหมิงง่าย ๆ…”
“ถูกต้อง พรสวรรค์นายอันดับหนึ่ง จะกลัวฉินหมิงได้ไง…”
“อย่าบอกนะ ว่านายกลัวจริง ๆ…”
…
นักเรียนรอบ ๆ ทำท่าชื่นชมหวังฮ่าว
ราวกับหวังฮ่าวเป็นไอดอลของพวกเขา
ไอ้พวกนี้ ต่ำช
