บทที่ 63 ตระกูลหวังเมืองหลวง
กวนเฉิงหน้าไม่เปลี่ยนสี ราวกับชินชากับฉากนี้
“ตูม ตูม ตูม!!!”
รอยแยกมิติกลืนทั้งสาม
ขณะถูกมิติกลืน นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานปลดปล่อยแสงห่อหุ้มทุกคน
หวังฮ่าวเห็นแต่ความขาวโพลน
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!!!”
ครู่ต่อมา เสียงลมพัดดังที่ข้างหู
ไม่นาน ภาพเมืองอันรุ่งเรืองปรากฏในสายตาหวังฮ่าว
เขตวิลล่าขนาดใหญ่ปรากฏตรงหน้า
“นี่คือตระกูลหวัง!” กวนเฉิงพูด
นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานเดินนำ หวังฮ่าวและกวนเฉิงตามหลัง
ที่หน้าประตูวิลล่า หัวหน้าตระกูลหวังรอต้อนรับอย่างนอบน้อม
“ต้อนรับนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซาน!!!”
เสียงดังก้องนอบน้อมดังที่หน้าประตูวิลล่า
นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานหน้าไม่เปลี่ยน เดินต่อไป
ทั้งสามก้าวเข้าสู่เขตวิลล่าตระกูลหวัง
หัวหน้าตระกูลหวังตามหลังอย่างนอบน้อม ไม่กล้าล้ำเส้น
นักรบศักดิ์สิทธิ์นี่มีบารมีจริง ๆ หวังฮ่าวคิด นั่นคงเป็นหัวหน้าตระกูลหวัง ตามหลังยังไม่กล้าส่งเสียง
ผ่านทางเดินที่มีดอกไม้ล้ำค่า
ไม่นาน นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานพาหวังฮ่าวและกวนเฉิงถึงห้องรับรองของตระกูลหวัง
ห้องรับรองหรูหรา การตกแต่งรอบด้านเป็นสิ่งที่หวังฮ่าวไม่เคยเห็น แต่ส่งกลิ่นหอมละมุน
“ท่านนักรบศักดิ์สิทธิ์มาเยือน ข้าตื่นตระหนกยิ่ง!” หวังซยงยืนข้าง ๆ พูดอย่างหวาดกลัว
รอบหวังซยงมีผู้บริหารระดับสูงหลายคน ต่างหน้าตื่นตระหนก
แค่การลอบส