แผนกย่อย
ในห้องที่ตกแต่งเรียบง่าย
เฉินหงมองเอกสารข่าวกรองในมือ หน้าตึงเครียด
“นี่ฝีมือเจ้า?” เฉินหงโยนเอกสารลงโต๊ะ หึ่มเย็นชา
เซินฉางขมวดคิ้ว เขากำลังจัดการงานของหออาชูรา ไอ้หมอนี่มาทำอะไร การเคลื่อนไหวก็ยังไม่ได้เริ่ม
เซินฉางไม่พูด เปิดเอกสารบนโต๊ะ
เช้านี้มีคนลอบสังหารหวังฮ่าวแต่ล้มเหลว เซินฉางขมวดคิ้วแน่น เขาไม่ได้ส่งคนไป
“ไม่ใช่ฝีมือฉัน!” เซินฉางพูดเรียบ ๆ
เขาต้องการศิลปะการต่อสู้หลอมวิญญาณของเฉินหง สิบนักรบหลังกำเนิดเนี่ยนะ ล้อเล่นอะไร ต่อสู้กับอัจฉริยะอย่างหวังฮ่าว นักรบหลังกำเนิดจะพอได้ยังไง!
“โง่ชิบหาย ส่งคนลอบสังหารหวังฮ่าว แค่สิบนักรบหลังกำเนิด สมองให้หมากินหรือไง?” เฉินหงด่าทอ
เขาไม่ได้ห่วงความปลอดภัยของหวังฮ่าว แต่พวกนี้โง่เกินไป
อัจฉริยะอย่างหวังฮ่าว ส่งแค่สิบนักรบหลังกำเนิด นี่มันส่งผักให้ตี
ตอนนี้การลอบสังหารทำให้สมาคมเทียนอู่ตื่นตัว การลงมือตอนหวังฮ่าวไปมหาวิทยาลัยตี้หวู่ยิ่งยากขึ้น
เซินฉางหน้าบูดบึ้ง ใช้สมองคิดก็รู้ ตอนนี้หวังฮ่าวต้องมีสายตาจับตามากขึ้น
“ดูท่าเราต้องเปลี่ยนแผนแล้ว เดิมทีสายตารอบหวังฮ่าวลดลงมาก แต่หลังการลอบสังหารครั้งนี้ การฆ่าเขานอกเมืองแทบเป็นไปไม่ได้!” เซินฉางพูด
เฉินหงหึ่ม “ยังต้องให้เจ้ามาบอก? ตอนนี้เราจะทำยังไง!”
เซินฉางครุ่นคิด ตาเย็น
