บทที่ 48 กวาดล้างอย่างทรงพลัง
ในภูเขาดาวเมฆ เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ
ชายผู้นำคืออู๋ไห่ นักรบขั้นหลังกำเนิดชั้นที่เจ็ด พวกพ้องของเขาก็เป็นนักรบที่แข็งแกร่ง
“ถ้าอย่างนั้น ไปจัดการมันซะ แกะตัวน้อยที่มีแหวนมิติ งานนี้คงทำให้เราสุขสบายได้นาน!” อู๋ไห่พูด
พี่น้องทั้งหลายพยักหน้า ตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ทั้งหกคนพุ่งไปหาหวังฮ่าวอย่างรวดเร็ว
…
ใกล้ถึงแล้ว ข้างหน้าไม่ไกลเหมือนมีหญ้าดาวม่วง! หวังฮ่าวสัมผัสภาพจากเงาของเขา
ดูเหมือนแผนที่นี่เชื่อถือได้ หุบเขานั้นมีหญ้าดาวม่วงจริง ๆ
หวังฮ่าวเดินผ่านป่าในภูเขาดาวเมฆ
รอบ ๆ มีเสียงคำรามของสัตว์อสูรจาง ๆ หวังฮ่าวไม่สนใจ เป้าหมายของเขาคือหญ้าดาวม่วง…
หวังฮ่าวเก็บหญ้าดาวม่วงข้างหน้า แล้วเดินต่อ
“น้องชาย ขอยืมของหน่อยได้ไหม?” เสียงหยาบดังจากด้านหลังหวังฮ่าว
หวังฮ่าวขมวดคิ้ว ถูกจับตามองแล้ว?
หวังฮ่าวหันกลับช้า ๆ พบชายหกคนสวมหน้ากากหลากแบบจ้องเขาเขม็ง
ทุกคนแบกเป้ไว้ด้านหลัง
“ฉัวะ!!!”
หวังฮ่าวไม่พูด หยิบดาบเลือดวิญญาณที่อาจารย์ใหญ่ให้มาจากแหวนมิติ
ต้องขอโทษที่ให้เจ้าได้ชิมเลือดของพวกขยะก่อน หวังฮ่าวคิด
หวังฮ่าวถือดาบเลือดวิญญาณ จ้องอู๋ไห่และพรรคพวก
“หัวหน้า ฉันบอกแล้วว่าไอ้นี่มีแหวนมิติ ดูสิ ฮ่าฮ่า เราได้รวยแล้ว!” ลีซุ่ยพูด ตาตื่นเต้น
“ลีซุ่ย ทำดีมาก งานนี้ให้น