บทที่ 49 ดอกหญ้าดาวม่วงตกลงจากฟ้า?
หวังฮ่าวมองของมากมายตรงหน้า ตาเป็นประกาย
ทำภารกิจที่ไหนจะเร็วกว่าฆ่าคนชิงสมบัติ
ของพวกนี้น่าจะมีค่าหลายล้านสตาร์คอยน์ หวังฮ่าวมองวัตถุดิบต่าง ๆ คิดในใจ
เขาเก็บทุกอย่างใส่แหวนมิติ
มีแหวนมิติสะดวกจริง ไม่ต้องแบกกระเป๋า หวังฮ่าวคิด
จากนั้นเขากลับไปที่ศพของคนที่เพิ่งฆ่า
บนตัวพวกนี้มีสัตว์อสูรและสมุนไพร แต่จำนวนน้อยกว่าของอู๋ไห่
เอ๊ะ มีคัมภีร์วิชายุทธด้วย
ดวงตาวิญญาณสว่าง วิชายุทธระดับ D เปิดใช้แล้วเพิ่มการมองเห็น มองเห็นสิ่งเล็ก ๆ ในระยะไกล!
อะไรกัน… นี่มันวิชายุทธกล้องส่องทางไกลนี่! ไม่แปลกใจที่พวกนั้นรู้ว่าเขามีแหวนมิติ ที่แท้ถูกแอบดู…
มีวิชายุทธแบบนี้ด้วย สมกับเป็นโลกวิทยายุทธ น่ากลัวจริง ๆ…
หวังฮ่าวเก็บทุกอย่างใส่แหวนมิติ แล้วออกเดินทางต่อ
ส่วนศพ ไม่ต้องสนใจ เดี๋ยวมันก็หายไปเอง…
แค่ฆ่าคนไม่กี่คนได้ของมากขนาดนี้ ถ้ามาอีกสักสองสามชุด ไม่ต้องทำภารกิจแล้ว หวังฮ่าวคิด
ของพวกนี้น่าจะมีค่าหลายสิบล้านสตาร์คอยน์…
…
ไม่นานหลังหวังฮ่าวจากไป สัตว์อสูรหลายตัวมา
“จัดการ” ศพของอู๋ไห่และคนอื่น ๆ จนสะอาด
บริเวณนี้เหลือแค่รอยเท้าและคราบเลือด ไม่มีร่องรอยอื่น…
…
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวถึงหุบเขาที่ระบุในแผนที่
รอบหุบเขามีนักรบมากมาย ค้นหาดอกหญ้าดาวม่วง
บางคนเป็นกลุ่มสามสี่คน บา