งคนลุยเดี่ยว ค้นหาทั่วหุบเขา
หวังฮ่าวนั่งบนก้อนหิน เงาของเขาเคลื่อนไหวทั่วหุบเขา ค้นหาดอกหญ้าดาวม่วง
คนพวกนี้เก็บกันสะอาดเกินไปแล้ว…
เงาของหวังฮ่าวค้นรอบใหญ่ ไม่เจอดอกหญ้าดาวม่วงสักต้น
ไม่ไกลมีคนพลิกก้อนหินข้างหุบเขา แม้รอยแยกหินก็ไม่เว้น
นี่มันโหดเกินไปแล้ว… หวังฮ่าวมองการเคลื่อนไหวชำนาญจนน่าสงสาร
เขาขมวดคิ้ว สมกับที่ดอกหญ้าดาวม่วงราคาสูง หายากขนาดนี้…
เงินล้านสตาร์คอยน์ไม่ใช่ได้มาง่าย ๆ…
ที่เจอดอกหญ้าดาวม่วงข้างทางก่อนหน้านี้ โชคดีสุด ๆ…
“ลุงสอง ดูเด็กนั่นสิ นั่งรอบนก้อนหิน คิดว่าดอกหญ้าดาวม่วงจะมาเอง? เด็กรุ่นใหม่ขี้เกียจจริง ๆ ไม่หาดอกหญ้าดาวม่วง มานั่งตากแดด… เฮ้อ…” เยาวชนคนหนึ่งมองหวังฮ่าวที่พักบนก้อนหิน ถอนหายใจ
“เฉินลี่ เธออย่าทำตามเขา แบบนี้หาดอกหญ้าดาวม่วงไม่ได้ เสียเวลาเปล่า สักวันเขาจะเสียใจ! ฉันบอกเธอ นอกจากกำแพงหินหุบเขาที่มีดอกหญ้าดาวม่วงเยอะ รอยแยกหิน ข้างพงหญ้า… ก็อาจมีดอกหญ้าดาวม่วง ฉันค้นที่นี่สามวัน ได้สองต้น…” ชายวัยกลางคนข้าง ๆ กล่าว
ชายวัยกลางคนมองหวังฮ่าวอย่างผิดหวัง…
เขาชื่อเฉินหลิน นักรบที่เก็บดอกหญ้าดาวม่วงในเขาดาวเมฆบ่อยครั้ง
เยาวชนคือเฉินลี่ หลานชายของเขา ทั้งสองค้นในหุบเขานี้มานาน
คนรอบ ๆ ไม่พูด แต่พยักหน้าเห็นด้วย แล้วค้นต่อ
หวังฮ่าวได้ยิน… มุมปากกระตุก… รู้ไห