ยนก็เปลี่ยนกับฉัน สนิทกับเยวี่ยเยวี่ยขนาดนี้!” อีกเสียงดังขึ้น
ฉันไม่เปลี่ยนหรอก หวังซินเยวี่ยคิด พี่ชายดีขนาดนี้ ให้อะไรก็ไม่ยอม…
กลุ่มสาวน้อยพูดคุยถึงหวังฮ่าวอย่างร่าเริง
“เยวี่ยเยวี่ย พี่ชายเธอมีแฟนหรือยัง เพื่อนฉันอยากรู้จักพี่เธอ!” สาวในชุดโลลิต้าตัวแดงระเรื่อกล่าว
“ฮึ จื่อเยียน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ เพื่อนนั่นคือเธอเอง!” สาวหน้าตาน่ารักกล่าว
จื่อเยียนหน้าแดงยิ่งกว่า…
สาว ๆ เล่นกันที่สนาม บรรยากาศร่าเริงเต็มไปด้วยพลังเยาว์วัย…
…
ในวิลล่าหรู
“พี่ งานรับประกาศนียบัตรพรุ่งนี้ ต้องมานะ!” หวังซินเยวี่ยกินอาหารเย็นแสนอร่อย กล่าวกับหวังฮ่าว
หวังฮ่าวกินข้าวตาโต โต๊ะอาหารถูกเขากวาดเรียบ…
“พรุ่งนี้รับประกาศนียบัตรแล้วเหรอ?” หวังฮ่าวกล่าว
เขาจำได้ว่าสัญญากับน้องสาวว่าจะไปงานรับประกาศนียบัตรมัธยมต้น
หวังซินเยวี่ยตาโต พี่ชายฝึกจนโง่หรือ…
“ฉันไปแน่ วางใจ!” หวังฮ่าวกล่าว
ในเมื่อเป็นงานรับประกาศนียบัตรน้องสาว ต้องไปดู ภารกิจเขาดาวเมฆเริ่มวันมะรืนอยู่แล้ว
ตอนนี้ไม่มีเงินเติมฝึก ผ่อนคลายหน่อยละกัน
คำพูดหวังฮ่าวทำให้น้องสาวยิ้มเต็มหน้า…
“ซินเยวี่ย กินผักเยอะ ๆ สมัยก่อนไม่มีของดีให้กิน ตอนนี้ชดเชยให้หมด กินเยอะ ๆ!” หวังฮ่าวกินข้าว กล่าวไปด้วย
หวังซินเยวี่ยมองพี่ชายที่กินเยอะขนาดนี้ยังไม่อ้วน นี่คือนักรบ
