ัจฉริยะงั้นรึ ข้าอิจฉาแล้ว…
ครู่ต่อมา เจตจำนงดาบของหวังฮ่าวค่อย ๆ เก็บซ่อน กลับสู่สภาพปกติ
“หวังฮ่าว เมื่อกี้คือเจตจำนงดาบรึ?” อาจารย์ใหญ่สูดหายใจลึก มองหวังฮ่าวด้วยความไม่อยากเชื่อ
หวังฮ่าวพยักหน้า “ใช่ครับ เจตจำนงดาบจริง ๆ!”
อาจารย์ใหญ่มองหวังฮ่าวราวกับมองสัตว์ประหลาด
มันคือเจตจำนงดาบจริง ๆ หวังฮ่าวนี่น่ากลัวเกินไป
ตัวอาจารย์ใหญ่ที่เป็นนักรบขั้นก่อนกำเนิดยังไม่เคยสัมผัสเจตจำนงใด ๆ
เจตจำนงคือชื่อรวมของพลังต่าง ๆ เช่น เจตจำนงกำปั้น เจตจำนงดาบ เจตจำนงมีด… สารพัด
ต้องเข้าใจวิถีแห่งการต่อสู้อย่างลึกซึ้งถึงจะสัมผัสเจตจำนงเหล่านี้ได้
เด็กหนุ่มตรงหน้าสัมผัสเจตจำนงดาบแล้ว อาจารย์ใหญ่รู้สึกเหมือนถูกคลื่นลูกหลังซัดตาย…
“การสอบนักรบครั้งนี้คือการฆ่าสัตว์อสูรในมิติลับ หวังฮ่าว เตรียมตัวตามสะดวก!” อาจารย์ใหญ่พูดต่อ
เดิมทีอาจารย์ใหญ่จะถามว่าหวังฮ่าวมั่นใจคว้าอันดับหนึ่งหรือไม่ แต่เห็นเจตจำนงดาบของเขา
อันดับหนึ่ง? แค่มีมือก็ผ่านแล้ว… หรือไม่ต้องใช้มือก็อาจจะผ่าน…
อาจารย์ใหญ่กำชับหวังฮ่าวอีกสองสามคำ แล้วให้เขากลับไป
หลังหวังฮ่าวจากไป อาจารย์ใหญ่จ้องถ้วยที่หวังฮ่าวดื่ม คิดลึกซึ้ง
หรือชาแห่งการตรัสรู้ต้องดื่มแบบหวังฮ่าว? ดวงตาอาจารย์ใหญ่เป็นประกาย
เขาค่อย ๆ หยิบใบชาแห่งการตรัสรู้เล็ก ๆ ออกมาจากโต๊ะ
ห
