หว
เมื่อจิตวิญญาณถึง 2 หน่วย หวังฮ่าวรู้สึกว่าการรับรู้ของเขาแข็งแกร่งขึ้น
ทั้งต่อสภาพแวดล้อมและการควบคุมร่างกาย เพิ่มขึ้นอย่างมาก
หวังฮ่าวก้าวอย่างเบา สู่สถานที่สอบในโรงเรียน
นักเรียนในโรงเรียนเห็นหวังฮ่าว
หลายคนมองด้วยสายตาอิจฉา
ผลงานของหวังฮ่าวในการคัดเลือกสมาชิกสำรองของสมาคมเทียนอู่เด่นเกินไปป
ในเมืองเจียงหลิน ถ้าสุ่มถามใคร เขาอาจไม่รู้ว่าเจ้าเมืองคือใคร แต่ต้องรู้จักหวังฮ่าว
นักรบวัย 16 ที่มีศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชา ในเมืองเจียงหลินและทั่วประเทศ ถือว่าอยู่ในระดับสูงสุด
“หวังฮ่าว ขอเซ็นชื่อหน่อยได้ไหม?” ขณะที่หวังฮ่าวเดินเล่นในโรงเรียน เสียงขี้อายดังขึ้น
หวังฮ่าวตัวสั่น นึกถึงหนึ่งเดือนก่อนที่ขอเซ็นชื่อจากหลี่เฉียง แล้วหลี่เฉียงตาย…
ภาพน่าสยองยังติดอยู่ในหัว
เซ็นชื่อ… เป็นไปไม่ได้ ชาตินี้ไม่มีทางเซ็น…
“ไม่ ๆ เพื่อน ผมมือเจ็บ ตอนนี้เซ็นไม่ได้ ขอโทษด้วย!” หวังฮ่าวพูดแล้ววิ่งหนีทันที
นักเรียนหญิงยืนงง มองหวังฮ่าวที่วิ่งหายไป
หวังฮ่าวมือเจ็บ เธอจับคำสำคัญได้…
…
ไม่นาน ข่าวว่ามือของหวังฮ่าวเจ็บแพร่ไปทั่วโรงเรียนมัธยมที่หนึ่ง
“หวังฮ่าวฝึกหนักเกิน มือเจ็บ…”
“หวังฮ่าวมือเจ็บยังฝึกต่อ สุดยอดจริง ๆ…”
“หวังฮ่าวฝึกหนักจนมือเจ็บหนัก ยังฝึกศิลปะการต่อสู้อย่างขยัน…”
“อะไรนะ มือหวังฮ่าวหัก…
