วทำลายในพริบตา เลือดเนื้อและชิ้นส่วนร่างกายกระจัดกระจาย
ภาพนั้นน่าสยดสยองจนทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกคลื่นไส้
หลังจากหวังฮ่าวจัดการหมาป่าดำและพรรคพวก เขาเก็บของมีค่าจากร่างของพวกมันก่อนเตรียมออกจากเขตอพยพ
“หวังฮ่าว แกเจ๋งมากที่กำจัดภัยร้ายอย่างแก๊งลมดำได้!”
“แก๊งลมดำนี่มันเลวร้าย ในที่สุดก็ถูกกำจัด ลูกสาวของฉัน เธอจะได้พักผ่อนอย่างสงบในสวรรค์แล้ว…”
“หวังฮ่าว ขอบคุณ… ขอบคุณที่ช่วยกำจัดแก๊งลมดำให้พวกเรา…”
…
เพื่อนบ้านรอบ ๆ เห็นหวังฮ่าวกำจัดแก๊งลมดำ ต่างตื่นเต้นราวกับฉลองปีใหม่
แก๊งลมดำอาศัยอิทธิพลกดขี่ผู้คนในเขตอพยพมานาน ชาวบ้านที่นี่ทุกข์ทนมานานแล้ว
หวังฮ่าวทักทายเพื่อนบ้านสองสามคำ ก่อนพาน้องสาวออกจากเขตอพยพ
ทุกคนรู้ว่าเมื่อหวังฮ่าวฝ่าทะลุสู่ระดับนักรบ เขาไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกับพวกเขาอีกต่อไป จึงไม่มีใครรั้งเขาไว้
…
หวังฮ่าวพาน้องสาวไปพักที่โรงแรมในเมืองชั่วคราว
เมื่อหวังฮ่าวสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิทยายุทธชั้นนำได้ เขาจะสามารถซื้อบ้านในใจกลางเมืองได้
ในโลกดาวสีน้ำเงินที่มีประชากรหลายร้อยล้านคน เขตอพยพนั้นแออัดยัดเยียด
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงใจกลางเมืองที่ปลอดภัยและเจริญรุ่งเรือง ราคาที่สูงลิบลิ่วเป็นเรื่องหนึ่ง
แต่การมีทะเบียนบ้านในเมืองนั้นปิดกั้นโอกาสของคนส่วนใหญ่
เฉพาะผู้ที่มีทะเบียน
