และเสียงกระทบดังก้องในอากาศ
หลานซานเห็นลูกน้องถูกหวังฮ่าวฆ่าราวหมูหมา หัวใจราวกับเลือดไหล
“ไอ้หนู แกมันหาความตาย!!!” หลานซานคำราม แล้วพุ่งโจมตีหวังฮ่าว
“ฝ่ามือเมฆลอย!!!”
หวังฮ่าวใช้ฝ่ามือเมฆลอยระดับเทพ ลมฝ่ามืออันทรงพลังพร้อมแรงกระแทกมหาศาล
พุ่งกระแทกใส่ร่างของหลานซานอย่างดุเดือด
“ไม่!!!”
หลานซานตะโกน สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แล้วร่างถูกฝ่ามือเมฆลอยของหวังฮ่าวซัดจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ไม่มีส่วนใดสมบูรณ์
“หัวหน้า!!!”
“ฉันยอมจำนน อย่าฆ่าฉัน…”
“ไว้ชีวิตฉันด้วย ฉันเป็นคนดี อย่าฆ่าฉัน…”
…
ลูกน้องของหลานซานเห็นหัวหน้าถูกหวังฮ่าวฆ่าอย่างง่ายดาย ร่างแตกเป็นเสี่ยง
พวกเขาหวาดกลัวจนขวัญหนี นี่มันจอมมารจากไหน ฆ่าคนไม่กะพริบตา
เหมือนจอมมารกลับชาติมาเกิด…