าซุปหม้อไฟก้อนคืออะไร กินได้ด้วยหรือ?” หญิงสาวถามอย่างสงสัยลู่หยางส่ายหน้าพลางยิ้ม: “กินเฉยๆไม่ได้ ข้าซื้อสองก้อนเพื่อเอากลับไปให้ศิษย์พี่ใหญ่ของข้าลองชิม”ศิษย์พี่ใหญ่มีนิสัยชอบชิมอาหารพิเศษทุกครั้งที่ไปถึงสถานที่แปลกใหม่ หากเงื่อนไขเอื้ออำนวย ก็จะนำกลับไปด้วย“ข้าต้องไปหอกระบี่แล้ว คุณหนูจะทำอย่างไรต่อ?”ลู่หยางรู้สึกไม่สบายใจที่จะปล่อยหญิงสาวไว้ ไม่รู้ว่าครอบครัวของนางปกป้องนางอย่างไร และนางหนีออกมาได้อย่างไร ดูเหมือนจะไร้เดียงสา ไม่รู้เรื่องทั่วไปแม้แต่น้อย ทั้งยังงดงามเช่นนี้ หากทิ้งนางไว้คนเดียว ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ลู่หยางคงทนไม่ได้หญิงสาวครุ่นคิด นางรู้ว่าตนเองรู้เรื่องโลกภายนอกน้อยนัก ลู่หยางดูเหมือนเป็นคนดี และนางก็ไม่มีธุระด่วนอะไร ไม่เสียหายที่จะติดตามเขาไป พอดีได้เรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับโลกภายนอกด้วย
“ข้าขอติดตามท่านได้ไหม?” หญิงสาวถามอย่างลองเชิง“ได้ก็ได้ แต่หลังจากพิธีประลองกระบี่เสร็จแล้ว ข้าต้องส่งเจ้ากลับบ้าน”ลู่หยางไม่อาจปล่อยให้หญิงสาวติดตามตนไปตลอดในพื้นที่จิตวิญญาณของเขามีเครื่องประดับโง่ๆ ห้อยอยู่แล้วหนึ่งชิ้น ไม่อาจเพิ่มอีกชิ้นได้“ถ้าเช่นนั้นก็ขอบคุณท่านผู้บำเพ็ญมาก”หญิงสาวกล่าวอย่างจริงจัง“อ้อ คุยกันตั้งนานยังไม่รู้เลยว่าเจ้าชื่ออะไร ควรเรียกเจ้าว่าอย่างไร ข้าชื่อลู่หยาง”ลู่หยางแนะนำตัวเองก่อน ทุกวันนี้ชื่อของเขามีชื่อเสียงมาก ไม่มีผู้บำเพ็ญคนไหนไม่รู้จักเ
