คยได้ยินว่ามีวิชาแบบนี้ แต่ตอนนี้เขาอยู่ในมือคนอื่น อวี้จือพูดอะไร เขาก็เชื่อทั้งหมดเซียนอมตะรู้สึกถึงการมาของไต้ปู้ฟานตั้งแต่แรก ด้วยหลักการไม่เปิดเผยตัวเองให้คนนอกรู้ นางจึงหลบไปข้างๆ ทันทีแต่เดิมอวี้จือก็รู้สึกได้ถึงการมาถึงของไต้ปู้ฟาน เพียงแต่ตอนนั้นนางกำลังลังเลว่าจะลนศิษย์น้องเล็กหรือไม่ จึงเผลอเสียสมาธิไปหากตนรู้ว่าศิษย์ไต้จะมา ต้องซ่อนศพของศิษย์น้องเล็กให้มิดชิด… ทำไมรู้สึกว่ายังไม่ถูกต้องอยู่ดี?อวี้จือสงสัย ดูเหมือนเรื่องนี้ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่ถูก
เมื่ออวี้จือถือเปลวไฟสีทองเข้าใกล้ลู่หยาง ไฟยังไม่ทันลวกถึงตัวลู่หยางก็ฟื้นคืนชีพทันที ร้องโอ้ยออกมาสุดเสียงแล้วกระโดดขึ้นตะเกียงวิญญาณในมือของไต้ปู้ฟานสว่างขึ้นอีกครั้ง“นี่เป็นการแกล้งตายจริงๆ หรือ?!”ไต้ปู้ฟานตกตะลึง ไม่คิดว่าจะมีวิชาอัศจรรย์เช่นนี้ แม้แต่ตะเกียงวิญญาณก็ยังหลอกได้ นี่เป็นวิชาโบราณที่สูญหายไปแล้ว หรือเป็นวิชาที่ศิษย์พี่ใหญ่คิดค้นขึ้น?ไต้ปู้ฟานค่อยๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนตนเองจะไม่ต้องตายแล้ว“ศิษย์น้องลู่ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”ลู่หยางทำหน้าเจ็บปวดจนเขี้ยวงอก เมื่อครู่เขากำลังหลับสนิทจู่ๆ ก็รู้สึกว่าวิญญาณถูกไฟลวก จนต้องตื่นขึ้นมาทันทีพอตื่นขึ้นมาแล้ว ความรู้สึกถูกไฟลวกนั้นก็หายไป“ไม่… ไม่เป็นไร ศิษย์พี่ไต้ ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?”ไต้ปู้ฟานคิดในใจว่า ข้ามาเป็นของฝังร่วมให้เจ้าแล้ว“เจ้าแน่ใจว่าไม่เป็นไรหร
