ตะก็ไม่ได้ลงมือสังหาร
ลู่หยางคาดเดาว่าหากเปลี่ยนเป็นหวงโต้วโต้วสีเทา คงสังหารเซียนอิงเทียนและเซียนฉี่หลินไปแล้วเมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เซียนอิงเทียนก็พอจะเข้าใจแล้วว่า “หวงโต้วโต้วสีเทา” ที่ลู่หยางพูดถึงก็คือเจ้าแห่งสวรรค์ของราชวงศ์ซินฮั่ว“ใช่ นี่ก็เป็นจุดที่แปลกประหลาด”“แม้ว่าเซียนอมตะในอดีตจะเย็นชา แต่การกระทำก็ไม่สุดโต่งรู้จักประมาณตน ร่างแท้และเซียนแห่งกาลเวลาทั้งสามก็คิดเช่นเดียวกัน พวกเขาคิดว่าแม้ผู้ที่ฟื้นคืนชีพจะเป็นเซียนอมตะในช่วงรูปแบบของผลของการบำเพ็ญดับสูญเป็นเค้า แต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่”“เซียนอมตะในฐานะเจ้าแห่งสวรรค์หลังจากฟื้นคืนชีพ ก็จำชื่อเดิมของตนไม่ได้เช่นกัน เหตุผลไม่ทราบ”“เซียนอมตะที่ฟื้นคืนชีพเป็นนางในช่วงใกล้จะบรรลุเป็นเซียนดังนั้นหลังจากฟื้นคืนชีพ นางได้รับร่างกาย ไม่นานก็เกิดสายฟ้าพิบัติแห่งการบรรลุเซียน นางใช้ผลของการบำเพ็ญดับสูญบรรลุเป็นเซียน”“แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า หลังจากบรรลุเป็นเซียน นางเผยธาตุแท้เริ่มการฆ่าล้างครั้งใหญ่ ต้องการทำลายราชวงศ์ซินฮั่วทั้งหมด”“ตอนแรกพลังของนางธรรมดา แต่ต่อมาเมื่อนางฆ่าคนมากขึ้นเรื่อยๆ พลังก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น”
“แม้ว่าพลังของเจ้าแห่งสวรรค์จะเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ร่างแท้ของข้า เซียนแห่งกาลเวลา เก้าชั้น เฉียนหลิน และเซียนจั่วซือรวมพลังแล้วยังไม่สามารถกดข่มได้”พูดถึงตรงนี้ เซียนอิงเทียนหยุดชั่วครู่ น ้าเสียงยิ่งทวีความหดหู่
