นึ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่เคยเผชิญก็ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้นี่นา”“ภัยพิบัติสวรรค์ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่ใช่ว่าศิษย์น้องลู่หยางได้ดึงดูดภัยพิบัติที่ไม่เคยมีใครเจอมาก่อนหรอกนะ?”“ภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใหม่?”“ไม่จำเป็นต้องเป็นภัยพิบัติสวรรค์ชนิดใหม่ อาจจะเป็นสิ่งที่เคยมีคนเผชิญมาก่อน แต่ไม่สามารถผ่านมันไปได้ จึงไม่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ก็ได้!”ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด ก็เพียงพอที่จะบอกได้ว่าภัยพิบัติสวรรค์ที่ลู่หยางกำลังเผชิญมีพลังน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!“ดูเร็ว สายฟ้าพิบัติตัวจริงปรากฏแล้ว!” เหล่าศิษย์น้องชายหญิงชี้ไปที่ยอดเขาเทียนที่อยู่ห่างออกไปพลางตะโกน
“เป็นสายฟ้าพิบัติที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ!” ศิษย์พี่ขั้นฝึกความว่างเปล่าพูดอย่างมั่นใจ แม้จะอยู่ห่างไกลขนาดนี้ ก็ยังรู้สึกถึงสายฟ้าเล็กๆ ที่แผ่ซ่านอยู่ในอากาศ และการสั่นสะเทือนของมิติ ยากที่จะจินตนาการว่าลู่หยางที่อยู่ในใจกลางจะรู้สึกอย่างไร“เป็นภาพลวงตาหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่ามันแรงกว่าสายฟ้าสามบริสุทธิ์อีก?”ศิษย์พี่ใหญ่รับรู้ถึงความผิดปกติที่ยอดเขาเทียน ออกจากยอดเขาคุมขัง มายืนบนยอดเขาตานติ่ง มองไปยังยอดเขาเทียน ขมวดคิ้วเล็กน้อย……เปรี้ยง——สายฟ้าสีม่วงอมน ้าเงินลงมา สายฟ้าอันยิ่งใหญ่ ราวกับมหาสุริยันตกลงมา เจิดจ้าจนไม่อาจมองตรงๆ ได้นี่คือสายฟ้าเทวะที่ไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์มาก่อน!ในชั่วขณะที่สายฟ้าเทวะปรากฏ ขนทั้งตัวของลู่หยางลุกชันรู้สึกถึงอั
