เป็นประกายนี่คือลู่หยางที่อวี้จือประเมินว่ามีคุณสมบัติของเซียน คำประเมินของอวี้จือไม่ใช่คำยกยอทั่วไปที่มอบให้อัจฉริยะทั้งหลาย นี่หมายความว่าในอนาคตลู่หยางมีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นเซียนอย่างนั้นก็ต้องรีบดึงตัวมาตอนนี้ลู่หยางถูกเซียนทั้งสองให้ความสำคัญ รู้สึกกดดันมาก ไม่รู้จะตอบอย่างไรดีประตูถูกผลักเบาๆ ศิษย์พี่ใหญ่ที่เพิ่งจากไปไม่นานกลับมา ลากกวานซานไห่ที่เพิ่งจากกันไม่นานเช่นกัน“จับคนกลับมาแล้ว”“สหายทั้งสองคิดจะทำอะไรกับศิษย์น้องของข้าที่คั่นอยู่ตรงกลาง?”“ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรๆ แค่เห็นว่าเด็กคนนี้ร่างกายแข็งแรงดี”แก้มซ้ายของกวานซานไห่แดงคล ้าจนฟ้า ตาซ้ายก็เป็นสีแดงฉาน ตามประสบการณ์ของลู่หยาง เขาคาดเดาว่ากวานซานไห่คงถูกแรงกระแทกจากภายนอก ทำให้เลือดออกในตา
กวานซานไห่ถูกอวี้จือปิดการรับรู้ทั้งหก ไม่รู้สถานการณ์ภายนอกในห้องเล็กๆ นี้ รวมผู้มีความสามารถมากมาย แต่ละคนมีประวัติไม่ธรรมดา มีอวี้จือผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ มีเซียนอมตะผู้เป็นหัวหน้าแห่งห้าเซียนยุคโบราณ มีเมิ่งจวินจื่อผู้เกือบได้เป็นฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งแคว้น มีเจียงผิงอันผู้ก่อตั้งแคว้นต้าเซี่ย มีกวานซานไห่ผู้รักษาแคว้นต้าอวี๋ให้ไม่ล่มสลายนานหนึ่งแสนปี มีฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าเซี่ยผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ และลู่หยาง“ควรจัดการกวานซานไห่อย่างไร?” เจียงผิงอันถาม จะค้นจิตโดยตรงหรือขังไว้แล้วค่อยๆ ทรมานให้สารภ
