ที่ไม่ถึงดวงตาในขณะเดียวกัน ราชครูคนที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋ลบเลือนสายใยโชคชะตาของตนเอง หายวับไปในอากาศ แล้วปรากฏขึ้นอย่างไร้ร่องรอยด้านหลังเมิ่งจวินจื่อ ยกกริชที่หลอมจากหินเซียนขึ้นสูง พุ่งปักลงบนศีรษะของเมิ่งจวินจื่อ!เมิ่งจวินจื่อยกมือคว้าข้อมือของราชครูคนที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋ออกแรงเพียงเล็กน้อย ก็บีบข้อมือของอีกฝ่ายจนแตกละเอียด“รูปแบบของผลของการบำเพ็ญสายใยโชคชะตาเป็นเค้านั้นยากต่อการรับมือจริงๆ แต่นั่นเป็นสำหรับกึ่งเซียนเท่านั้น สำหรับเซียนแล้ว ยังไม่พอให้เห็นอะไร!”ข้อมือของราชครูคนที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พร้อมกับกริชในมือร่วงหล่น เมิ่งจวินจื่อยื่นมือไปเก็บของที่ระลึกจากชัยชนะ สิ่งนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นวัตถุเซียน ซึ่งหาได้ยากมากโครม——
กริชระเบิดออกโดยไม่มีสัญญาณเตือน หมอกสีเขียวอ่อนที่มีพิษร้ายแรงแผ่กระจายไปรอบๆ ตัวเมิ่งจวินจื่อนี่คือพิษร้ายแรงที่เกิดจากการรวมตัวของวิญญาณอาฆาตของผู้ตายหลายร้อยล้านคนในช่วงปลายแคว้นต้าเฉียน ผู้ที่ได้รับพิษจะถูกวิญญาณอาฆาตเกาะกิน จนตัวเองทำลายตัวเอง!ราชครูคนที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋ฉวยโอกาสนี้หลบหนีไป ออกไปจากสนามรบเช่นกันเขาเชี่ยวชาญการโจมตีแบบซ่อนเร้นและคำสาป แต่ทั้งสองอย่างนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเซียน จุดประสงค์ที่แท้จริงของการโจมตีซ่อนเร้นเมื่อครู่คือการให้กริชจิตวิญญาณระเบิดเมิ่งจวินจื่อได้ยินเสียงร ่าไห้นับไม่ถ้วนรอบตัว กล่าวโ
