ทษฟ้าดินที่ไม่ยุติธรรม นำสงครามมาสู่โลก กล่าวโทษราชวงศ์ที่ไร้คุณธรรม ไม่สนใจชีวิตของประชาชน“อย่าเสียงดังไปหน่อยเลย พูดเหมือนเป็นความผิดของข้าอย่างนั้นแหละ”เมิ่งจวินจื่อไม่ได้รับผลกระทบจากวิญญาณอาฆาตเลย ดูดซึมหมอกพิษร้ายทั้งหมดจนหมดสิ้นไม่ว่าคู่ต่อสู้จะประเมินเขาอย่างไร เขาเดินหน้าอย่างเที่ยงตรงเสมอ ไม่มีอะไรให้ละอายใจ
เมื่อเมิ่งจวินจื่อดูดซึมหมอกเข้าไปแล้ว เขาก็พบว่าด้านหลังกวานซานไห่มีคนยืนอยู่ห้าคนพลเอกหยก กึ่งเซียนแห่งฝันร้าย เซียนหมื่นวิชา ผู้ยิ่งใหญ่ผู้ประทับตรา และฮ่องเต้อวี๋อู่เหยาในช่วงที่เป็นกึ่งเซียน!กึ่งเซียนห้าคน!ยกเว้นพลเอกหยก คนที่เหลืออีกสี่คนล้วนถูกลอกเลียนขึ้นจากศพขั้นข้ามพิบัติเป็นตัวรองรับพลเอกหยกยังดีที่รู้ว่าตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร ส่วนอีกสี่คนไม่รู้เรื่องอะไรเลยฮ่องเต้อวี๋อู่เหยามีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาจำได้ว่าตนเองกับอาจารย์ได้จัดการกับกึ่่งเซียนแห่งฝันร้ายแล้ว และกำลังเตรียมโจมตีมณฑลสุดท้าย อาจารย์ของเขาก็ควรเป็นเพียงกึ่งเซียนเท่านั้นแต่ที่นี่ กึ่่งเซียนแห่งฝันร้ายยังอยู่ อาจารย์ได้บรรลุเซียนแล้ว และเมืองใหญ่ด้านล่างไม่ใช่สถานที่ใดในความทรงจำของเขาเลยเมื่อนึกถึงรูปแบบของผลของการบำเพ็ญการลอกเลียนเป็นเค้าของอาจารย์ ก็ไม่ยากที่จะเดาว่าตัวเองเป็นคนที่ถูกลอกเลียนขึ้นมา“อาจารย์ ตอนนี้เป็นเวลาใด ท่านกำลังต่อสู้กับใครอยู่!”
กวานซานไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบสัง
