้นต้าอวี๋ ภาพวาดของเขาแพร่หลายทั่วไปและเคยตายที่สำนักเวิ่นเต๋า“นี่คือเทคนิคอะไร!” จิ่นไฉเหวยตกตะลึง คนตายฟื้นคืนชีพ แต่หลังฟื้นคืนชีพแล้วหน้าตาไม่เหมือนตอนตาย แม้แต่คนเดียวกันก็ไม่ใช่“อาจารย์ ข้าอยู่ที่ไหน?” อาจารย์หลวงคนที่สองมองกวานซานไห่ด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกวานซานไห่ลูบศีรษะของศิษย์คนนี้ด้วยความรัก ไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก ชี้ไปที่จิ่นไฉเหวยและเจียงเหลียนอี๋ “ไปจับสองคนนั้นเจ้าสามารถทำร้ายพวกนางได้ แต่ห้ามให้พวกนางเสียชีวิต”“ได้ตามบัญชา!” ด้วยความเชื่อใจในอาจารย์ อาจารย์หลวงคนที่สองไม่ลังเล หายตัวไปต่อหน้าสาธารณชนทุกคนลืมตัวตนของเขาไป แม้แต่เอ้าหลิงทั้งสามก็เพียงจ้องมองกวานซานไห่ด้วยความระแวดระวัง ลืมเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปสิ้นทันใดนั้น จิ่นไฉเหวยรู้สึกว่าหลังได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก ง้าววิเศษปักอยู่ที่หลังของนาง
ในขณะนั้น ทุกคนจึงนึกถึงตัวตนของอาจารย์หลวงคนที่สอง นึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ได้!เอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋นึกถึงเรื่องที่ลู่หยางเคยเล่า อาจารย์หลวงคนที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋มีรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าสายใยโชคชะตา สามารถลบสายใยโชคชะตาของตัวเองได้ หากไม่ใช่ว่าคราวก่อนพอดีเจอปู่เย่าเหลียนที่สามารถคุมได้ แม้แต่กึ่งเซียนคนอื่นก็ยากที่จะเอาชนะเขา!ทั้งสามไม่เคยเห็นเทคนิคนี้ของกวานซานไห่มาก่อน นี่เป็นผลของการบำเพ็ญที่ไม่เคยปรากฏในยุคโบราณ แม้แต่รูปแบบของผลของก
