ได้ จึงรีบยืนขวางตรงกลางยับยั้งเอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋เชื่อฟังมาก รีบเก็บเงาร่างแท้ จิ่นไฉเหวยรู้สึกว่าแรงกดดันลดลงอย่างฉับพลัน จึงเก็บเงาร่างแท้เช่นกันแต่บรรยากาศยังคงตึงเครียด“หลิงน้อย เหลียนอี๋ ทำไมพวกเจ้าถึงอยู่ที่นี่?” เซียนอมตะจับมือหญิงทั้งสอง ยิ้มอย่างมีความสุขแก้มของเอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋แดงเรื่อเล็กน้อย พวกนางรู้สึกอึดอัดอยู่บ้างที่ได้ยินคำถามของเซียนอมตะ ชี้ไปที่โจรผู้บำเพ็ญที่นอนอยู่บนพื้น“ก็อยากลองประสบการณ์ชีวิตยุคโบราณ มาที่งานประมูลในเมืองหลวง ซื้อของมีค่าสักสองสามชิ้น ก็ดึงดูดพวกเขามาแล้ว”โจรผู้บำเพ็ญที่ถูกอำนาจมังกรกดไว้แน่นเสียใจจนแทบตายวันนี้ออกจากบ้านไม่ได้ดูปฏิทินโชคลาภ ออกไปปล้นเส้นทาง จะไปเจอผู้ทรงพลังสองท่านนี้ได้อย่างไร
พวกท่านทั้งสองในยุคโบราณมีชีวิตอยู่อย่างไรกัน ยังไปงานประมูล งานประมูลเป็นสถานที่ที่สนุกมากหรือ!“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” เซียนอมตะพยักหน้า นิสัยชอบเอาเหยื่อล่อที่งานประมูลนี้ก็คือสิ่งที่นางสอนให้เอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋“ใครเป็นพวกเดียวกับเจ้ากัน เจ้าเป็นใครกันแน่!” จิ่นไฉเหวยจ้องเซียนอมตะ เพียงประโยคเดียวก็ทำให้เอ้าหลิงและเจียงเหลียนอี๋ที่เย่อหยิ่งยอมลดการป้องกันลงเอง คนผู้นี้มีตัวตนอะไรกันแน่ฮ่องเต้ก็ประหลาดใจเช่นกัน เขารู้มานานแล้วว่าลัทธิสวรรค์ยุคโบราณที่ลือกันไปทั่วนั้นเป็นสิ่งที่สำนักเวิ่นเต๋าแต่งขึ้น และผู้ก่อตั้งก็คือลู่หยางแต่เขา
