้า ฮ่องเต้และจิ่นไฉเหวยสองผู้ติดตามเดินตามหลังฮ่องเต้ให้ความสำคัญกับความรู้ยุคโบราณของจิ่นไฉเหวยมากค่อยๆ เข้ามาใกล้และถามเบาๆ “คุณหนูจิ่น เจ้าสนใจเข้าร่วมวิทยาลัยไท่เสวียไหม ด้วยความสามารถของเจ้า ไม่นานก็จะขึ้นตำแหน่งคณบดีได้”
แม้แต่คณบดีฉียังยอมรับว่าความรู้ประวัติศาสตร์ยุคโบราณของเขาสู้จิ่นไฉเหวยไม่ได้จิ่นไฉเหวยเชิดหน้า มองฮ่องเต้ด้วยสายตารังเกียจ ตัวนางไม่สูงมองใครก็ต้องเงยหน้า จึงรู้สึกชอบลู่หยางที่ยินดีย่อตัวลงมาคุยกับนาง“คนบ้า”“เฮ้ เจ้าเด็กคนนี้ ช่างไม่รู้จักคนดี!” ฮ่องเต้มีฐานะสูงส่งเพียงไรยังไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้แต่เขาไม่ใช่คนถือสา รอให้หญิงสาวคนนี้เจอภัยอันตราย จึงค่อยยืนออกมาเปิดเผยตัวตน จะได้เห็นนางเสียใจ!จิ่นไฉเหวยเร่งฝีเท้าสองก้าว พยายามก้าวให้ใหญ่เพื่อยืนข้างลู่หยาง “ความรู้ยุคโบราณพวกนี้เจ้าเรียนมาจากไหน?”คณบดีไม่รู้ช่องทาง แต่นางเข้าใจว่าความรู้ยุคโบราณที่ลู่หยางมีนั้นไม่ธรรมดาเพียงใด การรู้รายละเอียดของความรู้ยุคโบราณมากมายเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้จากหนังสือเพียงอย่างเดียวเซียนอมตะมองจิ่นไฉเหวยอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ส่งเสียงสื่อจิต “ต้องเรียนด้วยหรือ ข้ารู้อยู่แล้ว”จิ่นไฉเหวยขมวดคิ้ว รู้สึกว่าลู่หยางไม่ธรรมดาขึ้นไปอีก “เจ้าเป็นใครกันแน่?”
นางสงสัยว่าลู่หยางไม่ใช่ลู่หยางตัวจริง เขาถูกยึดครองร่างไปแล้ว และผู้ยึดครองร่างคือผู้แข็งแกร่งบางคนจากยุคโบรา
