ละเซียนแห่งกำลเวลำดื่มเหล้ำมำกไป เซียนอิงเทียนคุยโวว่ำตนหมุนขวำนเร็ว เซียนแห่งกำลเวลำคุยโวว่ำตนฝึก ‘วิชำปลูกต้นไม้’ได้ดี ต้นกล้ำเติบโตเร็ว ทั้งสองไม่ยอมแพ้กันเลยแข่งกันบนดวงจันทร์หรอกหรือ?” เซียนอมตะเกำหลังศีรษะ ภำพในควำมทรงจ ำของตนไม่เหมือนกับที่เสือน้อยบรรยำยเลย
“จำกนั้นเซียนอิงเทียนก็หมุนขวำนไม่หยุด เซียนแห่งกำลเวลำก็ใช้ ‘วิชำปลูกต้นไม้’ ไม่หยุด ทั้งสองเหนื่อยจนหอบแฮกๆ”“ตอนนั้นยังท ำให้เผ่ำกระต่ำยหยกที่อำศัยอยู่บนดวงจันทร์ตกใจหนีไปด้วย”