่จะชมกำรต่อสู้มีไม่มำก ท่ำนทั้งสองรู้กระบวนกำรหรือไม่ หรือว่ำสุดท้ำยใครชนะ?”จิ่นไฉเหวยคิดสักครู่ แล้วพูดอย่ำงจริงจัง “เรื่องนี้ข้ำเคยได้ยินมำบ้ำง ได้ยินว่ำเซียนอิงเทียนและเซียนแห่งกำลเวลำทั้งสองมีวิชำยุทธ์ที่ขัดแย้งกันอย่ำงรุนแรง จ ำเป็นต้องท ำสงครำมใหญ่เพื่อพิสูจน์จิตเต๋ำ”“ศึกครั้งนั้นเซียนอิงเทียนเรียกใช้ขวำนผ่ำฟ้ำ พลังอ ำนำจท ำให้ผู้คนตกตะลึง ดูเหมือนว่ำสำมำรถผ่ำฟ้ำแยกดินได้จริงๆ เซียนแห่ง
กำลเวลำในฐำนะที่เป็นสิ่งมีชีวิตจำกต้นไม้แห่งสวรรค์ มีควำมเข้ำกันโดยธรรมชำติกับต้นไม้ เซียนแห่งกำลเวลำควบคุมต้นไม้ ต้นไม้โบรำณทอดเงำยำว ไม่มีที่สิ้นสุด มองไม่เห็นปลำยทำง”“ศิลปะเซียนของทั้งสองท่ำนน่ำตกตะลึง นั่นเป็นกำรปะทะกันระหว่ำงกำรท ำลำยล้ำงที่สุดขีดกับพลังชีวิตที่สุดขีด เจิดจรัสหมื่นยุคต้นไม้โบรำณนับไม่ถ้วนถูกเซียนอิงเทียนโค่นลง แต่ก็มีต้นไม้โบรำณและกิ่งที่หักแล้วงอกใหม่นับไม่ถ้วน ไม่มีที่สิ้นสุด ดวงจันทร์ทั้งดวงกลำยเป็นทะเลต้นไม้โบรำณ ผู้ชมกำรต่อสู้ล้วนหวำดกลัวตัวสั่น ไม่กล้ำเข้ำใกล้ กลัวจะได้รับผลกระทบ”“สุดท้ำยทั้งสองคนจบลงด้วยกำรเสมอกัน ไม่มีผู้แพ้ผู้ชนะ”แม้ว่ำนำงจะไม่เคยเห็นกำรต่อสู้นั้น แต่ภำยหลังได้ฟังบิดำเล่ำกระบวนกำรคงไม่ผิดจนถึงทุกวันนี้ เมื่อนึกถึงภำพที่ทุกคนบรรยำยก็ยังขนลุกซู่ พลังกำรต่อสู้ของเซียนช่ำงน่ำสะพรึงกลัวเกินไป“หำ? กระบวนกำรเป็นแบบนั้นเหรอ ไม่ใช่แค่วันนั้นเซียนอิงเทียนแ
