หลับใหล ตอนนี้ตื่นขึ้นมำแล้ว”“กึ่งเซียน?!” ลู่หยำงตกใจ ท ำไมอยู่ดีๆ ก็โผล่มำอีกกึ่งเซียนหนึ่งไม่ใช่บอกว่ำกึ่งเซียนหำยำกหรอกหรือ ท ำไมงอกออกมำเหมือนหัวไชเท้ำขำวอย่ำงนี้?ครั้งนี้ต่ำงจำกเอ้ำหลิง เจียงเหลียนอี้ จิ่นไฉเหวยจ ำเซียนอมตะไม่ได้ และไม่มีข้อควำมจำกเซียนฉี่หลิน จะสร้ำงควำมสนิทสนมก็ยังท ำไม่ได้คณบดีไม่รู้ควำมสัมพันธ์ของคนหนึ่ง ปีศำจหนึ่ง เซียนหนึ่งนี้เขำเห็นจิ่นไฉเหวยเห็นด้วยกับมุมมองของลู่หยำง ก็แสดงรอยยิ้มสนใจเขำรู้ระดับควำมสำมำรถของจิ่นไฉเหวย ควำมรู้ด้ำนประวัติศำสตร์ยุคโบรำณสูงกว่ำตนมำกนี่แสดงว่ำสิ่งที่ลู่หยำงพูดเป็นประวัติศำสตร์จริง ขวำนผ่ำภูเขำเป็นวัตถุวิเศษที่เซียนอิงเทียนใช้สกัดทำงเรียกเก็บค่ำผ่ำนทำงจริงๆ
“ดูเหมือนว่ำสหำยน้อยลู่หยำงจะมีควำมรู้ด้ำนประวัติศำสตร์ยุคโบรำณอย่ำงลึกซึ้ง ข้ำมีค ำถำมอีกข้อพอดี อยำกขอให้ท่ำนทั้งสองช่วยตอบ”ฮ่องเต้ที่อยู่ข้ำงๆ ฟังอย่ำงตกใจ หำ ขวำนผ่ำภูเขำเป็นแบบนี้จริงๆ เหรอ?“พูดมำสิ” เซียนอมตะหำเก้ำอี้มำเอง วำงไว้ข้ำงจิ่นไฉเหวยแล้วนั่งลงจิ่นไฉเหวยเป็นคนระมัดระวังมำก ไม่ชอบติดต่อกับคนแปลกหน้ำ แต่ไม่รู้ท ำไม เมื่อลู่หยำงนั่งข้ำงๆ นำง นำงกลับไม่รู้สึกอึดอัดอย่ำงน่ำประหลำดคณบดีถำมอย่ำงจริงจัง “มีต ำนำนเล่ำว่ำในยุคโบรำณ หลังจำกที่เซียนอิงเทียนและเซียนแห่งกำลเวลำบรรลุขั้นเซียนแล้ว ได้มีกำรต่อสู้ครั้งหนึ่งบนดวงจันทร์ น่ำเสียดำยที่คนที่มีคุณสมบัติเพียงพอที
