แม้จะไม่รู้สึกตัว แต่เมื่อมองในความเป็นจริงแล้ว เซียนอมตะได้กลายเป็นบุคคลสำคัญในเมืองหลวง ทุกฝ่ายต่างจับตาดูความเคลื่อนไหวของลู่หยางองค์ชายรองและองค์ชายห้าให้ความสนใจเป็นพิเศษต่อความเคลื่อนไหวของลู่หยางพวกเขารู้ว่า พวกที่เหลือขององค์ชายสี่จะต้องลงมือกับลู่หยางแน่นอน นี่คือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการเป็นศัตรูกับองค์ชายแม้พวกเขาจะแข่งขันกับองค์ชายสี่ แต่ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็เป็นเรื่องภายในราชวงศ์ จะให้คนนอกอย่างลู่หยางเข้ามายุ่งได้อย่างไรแถมยังใช้วิธีสกปรกอย่างการแจ้งความอีกต้องชำระด้วยเลือด!แต่พวกเขารอเป็นเวลานาน กลับพบว่าพวกที่เหลือขององค์ชายสี่หายไปโดยไร้เสียง ไม่เหลือแม้แต่ศพ มีเพียงหลุมใหญ่หลายหลุมที่เกิดจากการล้มลง“ขั้นข้ามพิบัติ! รอบตัวลู่หยางไม่ได้มีเพียงผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติหนึ่งคน!” พวกเขาตัดสินใจพร้อมกัน หากมีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติเพียงคนเดียวลงมือ จะไม่สามารถจัดการได้สะอาดขนาดนี้!
“ไม่แปลกที่ลู่หยางมั่นใจตลอดเวลา คิดว่าเขามีสำนักเวิ่นเต๋าหนุนหลัง แต่ไม่คิดว่ารอบตัวเขาจะมีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ!”ทั้งสองคนตกใจและสงสัย ยิ่งติดต่อกับลู่หยาง ก็ยิ่งรู้สึกว่าลู่หยางน่ากลัว พลังลึกล ้าหยั่งไม่ถึง!เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่า ลู่หยางผู้รุ่งโรจน์ที่แท้จริงแล้วถูกยึดครองร่างโดยเซียนยุคโบราณมานาน ลู่หยางในตอนนี้เป็นเพียงหุ่นกลที่ถูกเซียนยุคโบราณเล่นตามใจชอบ ช่างน่าเศร้า ช่างน่าเสียดายกลับมา
