ย่อมต้องพบปะกับคนในตระกูลเมิ่งบ่อยๆแล้วตนเองจะทำอย่างไร?เพิ่งเข้าประตูคฤหาสน์ตระกูลเมิ่ง ก็ถูกลดลงไปหนึ่งรุ่นแล้วเมิ่งจิ่งอวี้ไม่สนใจเซี่ยเทียนเท่าไหร่ จับมือลู่หยางวิ่งไปที่ห้องหนังสือ
“พี่ลู่หยาง อาจารย์ให้การบ้านข้าทำ เป็นเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ยุคโบราณ ท่านช่วยสอนข้าได้ไหม พี่ชายมักชมว่าท่านรู้ประวัติศาสตร์ยุคโบราณมาก”ตระกูลเมิ่งให้ความสำคัญกับการพัฒนาเด็กแบบรอบด้าน ซึ่งรวมถึงประวัติศาสตร์ด้วยเซียนอมตะได้ยินคำนี้ ก็ตกลงทันที“เรื่องเล็ก”พูดถึงประวัติศาสตร์ยุคโบราณ ใครจะคุ้นเคยเท่านาง……เมิ่งจิ่งอวี้เป็นเด็กที่เรียนรู้อย่างจริงจัง ในห้องหนังสือมีหนังสือเรียงอย่างเป็นระเบียบ ปกหนังสือสกปรกเล็กน้อย แสดงว่ามีการเปิดอ่านบ่อย แตกต่างจากเซียนอมตะที่โยนหนังสือทิ้งไว้ในห้องหนังสือให้เต็มไปด้วยฝุ่น“ข้อนี้ทำอย่างไร ในอดีตมีเซียนยุคโบราณหลอมขวานผ่าภูเขาถามว่าเหตุผลในการหลอมคืออะไร?”หากเป็นลู่หยางตัวจริงอยู่ที่นี่ เขาจะบอกเมิ่งจิ่งอวี้อย่างอ้อมๆ ว่าประวัติศาสตร์ยุคโบราณไม่มีอะไรน่าศึกษา การเรียนประวัติศาสตร์ยุคใกล้ๆ ดีกว่า
แต่ลู่หยางในตอนนี้ถูกยึดครองร่างไปแล้ว เซียนอมตะจะพูดแต่ความจริงเท่านั้น“หากเจ้าถามเรื่องนี้ ก็มีอะไรให้พูดเยอะเลย……”……วันต่อมา อาจารย์ในโรงเรียนส่วนตัวจ้องมองบุตรหลานตระกูลเมิ่งที่นั่งไม่ติดด้วยสายตาเย็นชา เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องนิสัยเสียและดื้อ ไม่กลัวใครทั้งนั้น“กา
