เย่หนานปรายตามองอวี๋ชิงที่ยืนคอตกด้วยความหดหู่อยู่ข้างกายแวบหนึ่ง แต่ก็มิได้เอ่ยปลอบใจอันใด
ในโลกของผู้บำเพ็ญเพียร ความแข็งแกร่งคือกฎเหล็ก หากไร้ซึ่งพลังก็ทำได้เพียงยืนดูอยู่ขอบสนาม นี่คือสัจธรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
วิ้ง!
เย่หนานสะบัดมือเบาๆ เก้าอี้ผ้าใบตัวยาวและโต๊ะน้ำชาชุดเล็กก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้า
จากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงนอนเอกเขนก จิบชาหอมกรุ่นพลางทอดสายตามองการตะลุมบอนเบื้องหน้าอย่างสบายอารมณ์ ราวกับกำลังนั่งชมมหรสพโรงใหญ่ก็มิปาน
ตูม! ตูม! ตูม!
การต่อสู้เหนือทะเลลาวาเริ่มดุเดือดเลือดพล่านขึ้นเรื่อยๆ ร่างของผู้ฝึกตนร่วงหล่นลงสู่บ่อเพลิงคนแล้วคนเล่า
ผู้ที่ได้เปรียบในสมรภูมินี้ล้วนเป็นยอดฝีมือจากขุมกำลังใหญ่ โดยเฉพาะเมี่ยวฉางอันและชางหยวน
ชางหยวนนั้นถือว่าฝีมือพอตัว แต่สำหรับเมี่ยวฉางอัน ผู้บรรลุขอบเขตเทพปฐพีขั้นเก้า การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ต่างอะไรกับการไล่ตบเด็ก นางเคลื่อนไหวสังหารศัตรูอย่างเหนือชั้น
ส่วนเหล่าผู้ฝึกตนอิสระที่เหาะเหินเดินอากาศไม่ได้ รวมถึงศิษย์สำนักเล็กๆ ทำได้เพียงยืนมองตาปริบๆ อยู่บนแท่นหิน
พฤติกรรมอันแปลกประหลาดของเย่หนานตกอยู่ในสายตาของผู้คนรอบข้าง พวกเขาต่างมองมาด้
